De verkeersdeelnemers waar je mee moet dealen als fietser in Amsterdam

Het is allemaal niet niks hoor, dat verkeer in Amsterdam. Druk! Druk! Amper doorheen te fietsen! Maar die drukte, dat komt door de mensen. Wat voor soorten mensen? Nou, deze.

De toerist te fiets

Toeristen te fiets zouden de dood zeven keer per uur in de ogen kijken, als ze ogen in hun achterhoofd hadden. Maar die hebben ze niet. Wat ze wel hebben zijn ongeveer 800.000 beschermengels: Amsterdammers die koste wat het kost ‘dood door schuld’ willen voorkomen, en daarom toeristen te fiets ontwijken of op afstand houden alsof het beschermde dieren zijn in een Afrikaans natuurpark.

De voorrang nemende Range Rover

Dit is eigenlijk een pleonasme. Een Range Rover-bestuurder kijkt naar het verkeer zoals Mozes naar de Rode Zee keek. Scheer je weg, obstakel! Oké, misschien riep Mozes iets anders, maar het punt is dat alles en iedereen aan de kant gaat voor een Range Rover. Want als je wordt aangereden door een Range Rover, komt de bestuurder daar pas achter als ze in Oud-Zuid is aangekomen en jouw lichaam is veranderd in een vreemde langwerpige vlek van 2,3 kilometer lang.

Scooterboys die altijd weten welke ziekte je hebt

Als je als fietser iets te lang vóór scooterrijders fietst, en ze kunnen niet direct om je heen, veranderen ze in de meest consistente, luide oncologen. Ze schreeuwen je de diagnose toe: je lijdt aan kanker.

Taxichauffers met oudere, gedeukte auto’s

Deze taxichauffeurs op leeftijd zijn de gevaarlijkste deelnemers aan het Amsterdamse verkeer. Aan de deuken in hun auto te zien kijken ze al een tijdje uit naar hun pensioen, dus ze geven echt niks meer om een ongeluk meer of minder. Hij is het verkeersequivalent van een in de hoek gedreven roofdier met drieënhalve poot. Levensgevaarlijk. Niks doen om te provoceren, deze mensen. Keurig aan de regels houden. Tot provocaties worden gerekend: hem aankijken, iets schreeuwen nadat hij over jou en je fiets heen is gereden, levensvreugde uitstralen.

Je vrienden van de politie

Je vrienden van de politie lijkt het niks uit te maken wat jij op de fiets uitvoert. Rij door rood, jongleer op de fiets, of trek een wheelie terwijl je drie kinderen en een hond voor- en achterop hebt: de politie heeft betere dingen te doen dan individuele fietsers te berispen. Klasse!

Groepen wandelaars op de Wallen

Amsterdamse fietsers zijn zich vrij goed bewust van hun rechten. Zo hebben ze het recht om te fietsen op de Wallen. Het probleem is dat de meeste voetgangers daar het gevoel hebben dat ze in een geperverteerd pretpark zijn, en pretparken, daar fietsen mensen meestal niet. Met z’n drieën lopen de wandelaars daar naast elkaar. De fietser begint daarom alvast ruim van tevoren zijn linkerduim op te warmen en stemoefeningen te doen. En zodra hij de Wallen op fietst begint hij als een idioot te bellen en te schreeuwen. Een idioot die in zijn recht staat.

WhatsAppende fietsers

Dit zijn de mensen die midden op de weg fietsen om niet in de berm te belanden, want dat kan zomaar gebeuren als je ogen zo gefocust zijn op de chatgroep 'Just us girlz'. De WhatsAppende fietser is ook iets om rekening mee te houden als ze vooraan staan bij een rood stoplicht, want dan ben je dus sowieso 6 gefrustreerde seconden later thuis.

De op het fietspad wandelende toerist

Veel toeristen zijn hier voor de eerste keer in hun leven. Ze kijken hun ogen uit terwijl ze van de Smokey Lounge richting café Nasty stommelen. Het fietspad dat op hun pad ligt wordt niet als gevaar opgemerkt, waardoor de aanstormende fietser in zijn of haar beste Engels beleefd de toerist moet waarschuwen. Dat klinkt dan bijvoorbeeld als 'AAAAAAHHHHHHHHHHH' of 'IIIIIIIIIIIIIIHHHHH'.

Je niet-vrienden van de gemeente

Deze mannen en vrouwen in oranje hesjes hebben altijd een heel sterke mening over waar je niet mag fietsen. Je vraagt je af waar je tegenwoordig nog werknemers vindt, die ergens zó sterk in geloven als deze mensen. Je zou ze ervoor respecteren als je niet vijf minuten van ze om moest fietsen.

De oversteker die denkt dat ‘ie het makkelijk haalt

Als nonchalante Amsterdammers ergens oversteken, lijden ze vaak aan overmoed. Ze kijken nonchalant links en rechts om te zien of ze kunnen, en wandelen dan met de houding van een bezoekend regeringsleider naar de overkant van de straat. Wie maakt ze wat? Nou: de fietser die net aan komt racen. Op het laatste moment moeten de voetgangers dan vaak een koddig sprintje trekken. Je probeert niet te lachen terwijl ze dat doen en zwenkt voor extra effect nét om ze heen.

Bakfiets-fietsers

🖕