Dit is waarom je vaker met je lieve oudertjes op vakantie moet gaan

Beeld: Hanna Whittle

Iedereen kent het moment dat je, zonder het uit te spreken, besluit nooit meer met je ouders op vakantie te gaan. Meestal is dat zo ongeveer na je examenreis naar Rimini. Het laatste restje puberbrein in je roept dan: "Ik ben een volwassen mens en moet dingen doen die vooral heel ver weg zijn van m'n ouders! Ik ga alleen naar Laos! Wie doet me wat?" Maar waarom? Je hebt toch altijd met veel plezier achterin de snikhete Opel Astra naar Zuid-Frankrijk gezeten om vervolgens een week lang te badderen in opblaas-autobanden in Hydro Splash Waterparkz?

En juist wanneer je wat ouder bent, is opnieuw met je ouders op vakantie gaan behoorlijk chillax. En wel hierom:

1) De hele vakantie kost jou een schamele nul euro

Je was het misschien al vergeten, maar die ouders van je zijn me toch een partij gul. Je krijgt een luxe hotelsuite met uitzicht op zee en ieder hapje eten dat ze voor je betalen is pure haute cuisine. Voor jouw doen in ieder geval. Jij bent de hostel-hoogslaper gewend die je met zeven Duitsers en wat verveelde bedwantsen moet delen. Ook eet je waarschijnlijk sinds jaren weer dat luxeproduct genaamd 'dessert'. Jouw ouders trekken nou eenmaal graag hun creditcard om te laten zien hoe blij ze zijn dat je weer eens met hen door Europa trekt. Je hoeft dan ook maar even per ongeluk naar een exclusieve Franse designertas te kijken, of je moeder overhandigt je de tas al: "Een kleinigheidje!" Maar als jij bij wijze van dank voorstelt de lunch te betalen, slaat je vader woest je pinpas uit je klauwen. En als jij bij een openbaar toilet erop staat dat je zelf die 50 cent gaat dokken, dreigt hij jouw muntje in te slikken als je de zijne niet aanneemt: "Laat je nou maar even in de watten leggen. Ik weet gewoon dat voor jou iedere euro telt."

2) Je rust voor het eerst écht uit tijdens een vakantie

Als je met vrienden op vakantie gaat kun je zoveel slapen in vliegtuigen, touringcars en Thaise tempels als je wilt, maar je bent en blijft constant fucking moe. Met hen ben je gewoon te druk bezig met het quotum van 30 liter alcohol per dag te halen in een drukke stad waar steegjes-seks eerder regel dan uitzondering is om 5 uur 's ochtends. Met je ouders heb je daar geen last van. Ouders gaan namelijk niet naar steden, maar naar uitwaaiplekken waar stevige natuurhikes gemaakt worden. Daar ga je lekker om 11 uur je nest in na een zenuwslopende pot Rummikub en een klein glaasje prik of Karvan Cevitam. En als je de volgende dag besluit naar het strand te gaan, dan ga je zeker drie boeken uitlezen. De cyclus 'lezen-stukkie wandelen-Rummikub-slapen in een hemelbed' is een aanrader voor iedereen die wel eens de woorden 'ja, druk druk druk hè!' uitspreekt.

3) De culturele shit waar je normaal gesproken te brak voor bent, ga je nu eens echt bezoeken

De laatste keer dat je in Barcelona was met vrienden, dacht je dat Gaudí een automerk was en vroeg je je af wat voor gekke merchandise die kleurrijke sculpturen in dat park dan waren. Ook dacht je dat het de Sangria Familia was en dat je die tijdens de pub crawl toch écht wel had gezien, in een diep glas. Nu je met je ouders een auto hebt gehuurd en in ultiem rustig tempo de Pyreneeën doorrijdt - op zoek naar de meest idyllische slaapgehuchten - doe je ook even Barcelona aan. In één dag tijd bezoek je letterlijk alle musea en dat gaat je bijzonder genoeg zo goed af, dat je zelfs de tergend saaie tekstjes onder de abstracte schilderijen gaat lezen. Ook blijf je geïnteresseerde vragen stellen aan de verveelde tourguide over verschillende soorten marmer, de Catalaanse onafhankelijkheidsstrijd en de invloed van barok op de Spaanse middenklasse. Dat is toch iets heel anders dan de gesprekken tijdens je vorige bezoek ("OMG ZE HEBBEN HIER TAPASJES, VOEL ME ZOW DRONK!!!").

4) Eindelijk krijg je de bonding waar je stiekem zoveel behoefte aan had!

Vroeger waren je ouders op vakantie niet meer dan een portemonnee waar jij even in kon grabbelen op zoek naar munten voor een ijsco, maar wist je al dat je op deze leeftijd ook heel erg leuk met de beste mensen kan praten? Het typisch Hollandse gezin ("Wie is emotie en waarom moet ik hem uitspreken?") komt tijdens zo'n tripje geheid nader tot elkaar en gaat het niet alleen maar hebben over hoe het eten smaakt en hoeveel graden het nou is. Ouders laten namelijk tijdens zwoele Spaanse zonsondergangen hun praktische aard effe los. Een vraag als "Ben je wel goed verzekerd?" vervangen je ouders in Spanje door "Ben je wel gelukkig, lieverd?"

Maar dat kun jij natuurlijk ook: "Heb ik je die tandartsdeclaratie nou al gestuurd en kun je dat geld dan please z.s.m. overmaken?" vervang jij door "Heb ik jullie al eens bedankt voor alle shit die jullie voor me doen en dat ik gewoon wel van jullie hou?"