Waarom is het toch zo lekker om te klagen over je winterdip?

Beeld: Hanna Whittle

Met al die brutale nieuwkomers die massaal naar ons land komen om onze mooie cultuur te kapen, is het zaak dat we af en toe stilstaan bij wat ons nou écht Nederlanders maakt. Of het nou producten, gebruiken, gerechten, mensen of neukstandjes zijn.

Een reminder voor ons en een leermoment voor hen: dit maakt je nou een Ultieme Nederlander.

Hier is deel 20: klagen over je winterdip

Wat is dit?

Het toe-eigenen van klinische depressie light door de vele Nederlanders die niet van regen of donkere dagen houden. Zodra het 31 augustus is en we met z'n allen slachtoffer zijn geworden van een teleurstellende, natte zomer, is het hek van de dam: we zullen tot aan 30 april kermen en klagen over hoe depressief we worden van die korte, donkere dagen, hoe erg we naar de zomer verlangen, dat we een vitamine d tekort hebben en we zullen veelvuldig het woord 'dip' gebruiken omdat we weten dat het kwetsend is om 'depressie' te gebruiken, tegenover de echte gediagnosticeerden.

Waarom is het zo Nederlands?

We zijn gewoontediertjes, hartstikke stipt en ondanks dat we al eeuwenlang ongeveer hetzelfde klimaat hebben zullen we elke herfst weer verontwaardigd ingaan. Want hoe dúrft de lucht nu opeens te gaan hagelen net wanneer wij naar kantoor moeten fietsen?

Wat kunnen nieuwkomers hiervan leren?

Waag het niet om te genieten van het leven in de winter. En haal het al helemaal niet in je hoofd om dankbaar te zijn voor alle mooie dingen in het leven, ONDANKS die miezerregen op je porum. Als je een Nederlander wilt worden zal je altijd klagen over het weer, iedereen met oren laten weten dat je 8 maanden per jaar een winterdip hebt en niet glimlachen tussen september en april. Geniet ervan!