Wat moeten al deze hoogblonde Sannes toch in Suriname?

Beeld: Hanna Whittle en Marijtje Berghuis

Colonialism déjà vu! Suriname wordt ieder jaar weer overspoeld door een leger van spierwitte geneeskunde- en communicatiestudentes, maar deze keer niet om de lokale bevolking te onderdrukken of specerijen te stelen.

Waar zijn deze blondines naar op zoek?

'Werkervaring opbouwen'

Deze meiden komen naar Suriname om te leren! En vooral, de lokale bevolking wat leren. De één komt een paar weekjes ongevraagd zwarte schoolkinderen 'die zo lief lachen' knuffelen en betasten. De ander gaat ff snuffelen in een operatiekamer, hopen dat ze een baby uit de houdgreep van een krokodil mag snijden. Allemaal 'om dit derdewereldland op te bouwen', zoals ze in hun stageverslag zetten. Gelukkig hebben ze ook een een veel makkelijker te realiseren stagedoel: uitgebreid lunchen, een sun tan absorberen bij het stagiairestrand White Beach, 'back to basic' tripjes in die jungle waar Ymke van Britt ooit haar hand verloor aan een anaconda en héél veel Surinaamse pik om op te zitten.

'De cultuur'

Je bent geen echte Suristagiaire als je niet meteen gaat blenden met de locals. Bij aankomst sprinten de meiden dan ook meteen de eerste de beste kapsalon in om hun doffe, blonde coup in te vlechten. Daarna hullen ze zich en masse in I❤SU t-shirts of kruipen met hun verbrande schoudertjes in een West-Afrikaans gewaad. Dan is het wachten geblazen. Wachten tot een 'stagiairejager' - Surinaamse jongens die effe een paar maandjes neuken met zo'n Sanne - ze één voor één oppikken om naar Club Havana te gaan. In deze witte tent wordt er door de stagiaires aardig wat afgetwerkt op z'n Alkmaars (lees: platte billen die zeer rustig op en neer gaan, omdat ze onmogelijk kunnen schudden). Voordat alle meiden met hun 'exotische John Williams' mee naar huis gaan, moeten ze eerst nog ff een polonaise lopen op hun Havaianas. Op een lied van Gers Pardoel. Stay close to your roots hè.

'Het eten'

Ze eten vooral lokale pik en wat roti.

'Kijken of ze de temptation aankunnen'

Kijk, de mannen daar weten uit ervaring hoe ze moeten handelen met een Sanne. Ieder halfjaar komt er een stel vrouwen uit Etten-Leur met te brede voeten drie maandjes op Paramaribose pik rijden. Het enige dat de mannen hoeven te doen is: een beetje fake glimlachen, ze meenemen op hun scootertje door de jungle, ze leren sensueel te dansen en 'praat Nederlands met me' in hun oren te fluisteren. Voor je het weet houden ze van je, willen ze je meenemen naar Nederland én zullen ze het uitmaken met hun Sjoerds en Tjeerds thuis. 'Het gaat niet werken tussen ons Bram, onze levens zijn gewoon heel anders', zal een beetje de clou zijn van het belletje. Veel geleerd tijdens je stage schat!