Dit is de Social Justice Warrior, een doorgedraaide toetsenbord-activist

Beeld: Hanna Whittle

Hij of zij lijkt op het eerste gezicht een idealist die racisme, seksisme, homohaat, moslimhaat en andere idioterie de wereld uit wil helpen: de Social Justice Warrior. Deze toetsenbord-activist strijdt, tijdens een voetbadje, op de bank met z'n laptop op schoot via social media tegen onrecht. Online een petitie delen, meedoen aan een hashtag actie, je uitspreken tegen onrechtvaardige shit, we doen het allemaal weleens. Niks mis mee toch?

Nou, een deel van de toetsenbord-activisten gedraagt zich steeds meer als extreem gelovigen. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat speuren ze social media af om iemand te betrappen op een zonde. Ze hebben altijd gelijk en als je niet voor ze buigt, omcirkelen ze je als pestkoppen op een schoolplein en bombarderen ze je tot 'Racist!', 'Seksist!', 'Transfoob!' Een dag iemand niet online kapot gemaakt, is een dag niet geleefd.

Dit is het profiel van een doorgeslagen Social Justice Warrior.

1) Hij knuffelt je onvoorwaardelijk dood als je zwart, homo, vrouw, dik of moslim bent

De toetsenbord-activist is dol op minderheden. Minderheden zijn namelijk kwetsbaar en kun je net als een huisdier aaien om je beter te voelen. Ben je zwart? Awww! Ben je zwart én vrouw? Wow! Ben je zwart én vrouw én moslima? OMG! Ben je een blinde lesbische zwarte vrouw met hoofddoek in een rolstoel dan zal de toetsenbord-activist je van een afstand aanbidden en niet durven te ademen uit angst dat je door een zuchtje wind dood neerploft.

2) Hij ziet de witte heteroman als minderwaardig

Als je een witte heteroman bent, ben je bevoorrecht. Je hebt het vooral zwaar, omdat jij geen CV of sollicitatiegesprek nodig hebt, maar meteen aan het werk moet. De toetsenbord-activist neemt dat niet het systeem, maar jou persoonlijk kwalijk. Al zit je in een compleet lege treincoupé, jij neemt per definitie de plek van een PoC (Person of Color) in. Je weet niet hoe het is om gediscrimineerd te worden en daarom moet jij zitten, luisteren en je kapot schuldig voelen. Of nee, dit is niet helemaal eerlijk. Je mag je mengen in een discussie als je maar altijd een bloemetje meeneemt en begint met: 'Ik ben een witte heteroman en dat spijt me.'

3) Hij praat in onbegrijpelijke Amerikaanse terminologie

De toetsenbord-activist presenteert zichzelf graag als 'woke af', oftewel maatschappelijk bewust tot de macht duizend. Iedereen die niet op zijn of haar niveau zit, is onderdeel van het probleem. Je merkt dit vooral aan het Amerikaanse vocabulaire. Dat bestaat uit ingewikkelde termen die mensen die nog moeten leren over ongelijkheid boven de pet gaan: cultural appropriation, mansplaining, intersectionality, ableism. Het zijn stuk voor stuk leerzame dingen om te kennen. Mocht je ze onverhoopt niet kennen, dan zoekt de Social Justice Warrior je werkgever op met het vriendelijke verzoek je contract niet te verlengen wegens stiekeme nazi-sympathieën.

En owee, als je brutale vragen stelt als: 'Hey Sandrien, is dat non-binary gender non-conforming, waar je het steeds over hebt, een nieuwe serie op Netflix ofzo?' De altijd stevig kloppende nekaders van Sandrien zullen knappen, terwijl ze met haar vingertoppen die beschadigd zijn door jaren veelvuldig rammen op het toetsenbord tikt: 'What the hell? Hoe durf je de LGBTQIA+ community zo te schofferen? Mensen gaan dood, terwijl jij in je heteronormatieve cisgender bubbel leeft!'

4) Hij heeft alles wat je ooit verkeerd hebt gedaan in je leven, genoteerd in zijn aantekeningenboekje

Je bent volgens de toetsenbord-activist óf goed óf fout. Dat is wel zo overzichtelijk. Van standpunt veranderen, omdat je iets nieuws hebt geleerd, is ten strengste verboden. Ben je tijdens Sinterklaasavond in 1984 verkleed geweest als Zwarte Piet, maar tegenwoordig kritisch op deze racistische karikatuur? Reken er dan op dat de toetsenbord-activist zijn hand heeft weten te leggen op een foto van die bewuste avond om je aan de online schandpaal te nagelen. Heb je in een dronken bui een keer bij de afhaalchinees dingen lopen roepen als 'lekkel lijst' of 'sambal bij?' Weet dan dat de toetsenbord-activist grof geld heeft betaald om de audio van dat moment te bemachtigen om je te shamen. Tenslotte, eens een NSB’er, altijd een NSB’er.

5) Hij kan net zo goed met opgeheven vinger voor de spiegel staan preken

De toetsenbord-activist wordt het liefst omringd door andere toetsenbord-activisten die over elk onderwerp exact hetzelfde denken. Dit groepje ja-knikkers is verplicht om elke post op social media van elkaar zo snel mogelijk te liken en delen. Per ongeluk iets niet liken of delen kan leiden tot een baksteen door je ruit. Tijdens een online discussie zeggen dat Egypte in het Midden-Oosten ligt in plaats van Noord-Afrika kan leiden tot hondenpoep in je brievenbus. Een meningsverschil over of een Hollandse bitterbal lekkerder is dan Turkse baklava kan een vriendschap voor eeuwig vernietigen, na eerst in een donker steegje van achteren neergestoken te zijn.