Studieloopbaanbegeleiding is het meest overbodige vak ooit

Studieloopbaanbegeleiding is het meest overbodige vak van elke studie ooit

Beeld: Hanna Whittle

SLB-lessen. Één keer in de week geforceerd met je docent praten over 'persoonlijke groei' en opdrachten die niemand daadwerkelijk gemaakt heeft, om daar vervolgens uitgebreid feedback over te krijgen waar je nooit iets mee doet. De kans dat je echt iets opsteekt van je persoonlijk opgestelde leerdoelen is nul komma nul.

Het wordt tijd dat we deze SLB-lessen massaal gaan afschaffen en dit is waarom:

1. Je leert er nul komma niks.
Dat weet je SLB'er, dat weet jij en dat weet de rest van jouw projectgroepje ook. Vaak zit je negen van de tien keer gewoon een half uur naar een aanstellerig verhaal te luisteren over de posttraumatische stressstoornis van een medestudent in jouw projectgroep. De enige keer dat deze les je iets opleverde, was die keer dat je je intens verbonden begon te voelen met jouw projectgroep nadat jullie met marshmallows en ongekookte spaghetti-stokjes een toren moesten bouwen. Bovendien is de enige betekenis die jij weet te geven aan het begrip 'SMART': Super Moeilijke Abstracte Rampzalige Tijdsverspilling.

2. Je begeleider geeft geen fuck.
Vaak is je begeleider gewoon een semi-bejaarde herintreder met certificaatje of een oud student die wat extra studiepunten krijgt als 'ie jou bijpraat over het gebruiksgemak van post-its. Hij vraagt dingen als: 'Zo, éh, Lisa was het toch? Jij wilde werken aan, wat was het ook alweer, beter leren plannen? Heb je al eens aan een agenda gedacht? Heb ik persoonlijk heel veel aan gehad tijdens mijn studententijd!' Het boeit die begeleider echt niet dat jij jezelf iedere avond in slaap huilt vanwege je manische depressiviteit. Zolang hij er voor wordt betaald, doet hij gewoon alsof hij meegaand is met je.

3. Je SLB-verslag bestaat voor 100% uit luxe verpakte poep-praat.
In dit verslag staat op 39 verschillende manieren geschreven: 'Dit jaar heb ik ondervonden hoe ik professioneel kan presteren met betrekking tot het construeren van dergelijke opdrachten'. Eigenlijk heb je geen fuck geleerd maar door dit soort moeilijke taal uit te kramen lijkt het vanzelf alsof die SLB-lessen onmisbaar zijn geweest voor jouw glansrijke schoolcarrière. Bovendien leest je begeleider alleen de eerste zin van je verslag, checkt hoeveel woorden het heeft en geeft je vervolgens een totaal willekeurig cijfer tussen de 6 en de 7.

4. Leren plannen is écht kansloos.
Je weet nog steeds niet wat het leerdoel 'timemanagement' inhoudt. Want in plaats van uitbrakken op zondag pak jij liever nog een ff een halfje op Thuishaven. Last minute je Basis Online Marketing-boek van 600 pagina's doorlezen voor je derde herkansing doe je morgenochtend om 08:20 wel, als je tentamen om 08:30 begint. Waar je je voor verslaapt. De confronterende ongemeende feedback die je SLB'er je hier vervolgens over gaat geven, is net zo zinloos als het Sonja Bakker dieet van je moeder.

5. Je lult maar wat.
Je docent gelooft het toch wel. 'M'n zusje is suicidaal en heeft vannacht de 27 verschillende medicijnen van mijn terminale vader doorgeslikt met Robijn wasverzachter. Vandaar dat ik wat later ben', zeg je tegen je SLB'er als je weer eens expres vergeten bent je wekker te zetten. Ook zeg je tijdens een feedbackgesprek dingen als: 'Dit heeft mij echt veranderd als mens' en 'zonder deze lessen lag ik waarschijnlijk met een heroïne-spuit in een hoekje van metrostation Weesperplein te schuimbekken'. Wat een vak!