De 10 fasen van brandende hel waar je doorheen gaat tijdens het rijlessen

Beeld: Hanna Whittle

Je rijbewijs halen is verschrikkelijk. Het duurt lang, je moet iets volkomen nieuws leren terwijl je brein allang gestopt is met ontwikkelen en je zit urenlang in een kleine ruimte met iemand die je misschien niet eens mag.

Een helse beproeving, zeker als je geen 17 meer bent. Dit zijn de 10 fasen van hel waar je doorheen gaat tijdens het lessen:

FASE 1: Het uitstelgedrag

Je bent dit echt al jaren aan het uitstellen, maar nu iedereen om je heen ook een rijbewijs heeft en je al een paar keer met grote Billy-kasten in de metro aan het kloten bent geslagen, besef je: het wordt tijd. Jarenlang heb je jezelf en je omgeving vermoeid met zeurderige uitspraken als 'Kijk, in de grote stad waar ik woon heb je natuurlijk helemaal geen rijbewijs nodig', 'Heb je enig idee hoe slecht auto's voor het milieu zijn?' en 'Ik word altijd misselijk in de auto als ik een grammetje bij Chico bestel', maar die drogredenen behoren nu tot het verleden, want deze fase eindigt in acceptatie als je hoort dat je voor je nieuwe topbaan een rijbewijs nodig hebt. Jij gaat je eerste rijles boeken. En de komende tijd alleen maar opscheppen over hoe makkelijk het is.

FASE 2: In je hoofd ben je al Max Verstappen

'Luister, ik fiets elke dag door een drukke stad waarbij ik scooters, trams, bakfietsen en toeristen weet te ontwijken zonder ooit brokken te maken, ik weet heus wel hoe ik moet invoegen op de snelweg'. Je hoort het jezelf zeggen tegen Mehmet, je rij-instructeur van rijschool 'Rijlezz is More' die je op vriendelijke toon vroeg hoeveel lessen je nodig denkt te hebben. Dat Mehmet z'n hoofd schudt terwijl hij 'Deze bitch gaat zien, pff' tegen zichzelf mompelt heb je in eerste instantie niet door, omdat je zo vol van jezelf bent dat je tijdens het rijden een sexy stuurselfie op Instagram aan het zetten bent.

FASE 3: Je stupide onvermogen en paniekaanvallen

Je hebt werkelijk geen idee wat je aan het doen bent tijdens je eerste les. Op een bloedgevaarlijk kruispunt raak je zelfs zo in paniek dat je je handen in de lucht gooit en de Suzuki Alto die je in probeert te halen BIJNA aan gort rijdt. Vanuit je ooghoek zie je dat Mehmet z'n vriendin Toprak sms't dat 'ie misschien toch wil stoppen met dit werk en het openen van een leuke bed & breakfast in Drenthe heroverweegt.

FASE 4: Het belachelijke idee dat jij legaal een moordmachine mag besturen

Na een paar levensgevaarlijke en uitputtende lessen met Mehmet heb je een nieuwe angst ontwikkeld: het gegeven dat je elk moment een vrolijk spelende peuter morsdood zou kunnen rijden. Het besef dat jij, van alle incapabele mensen op aarde, een moordmachine aan het besturen bent, maakt je hartstikke suïcidaal. Je hebt niet eens geld om fatsoenlijke avondmaaltijden voor jezelf te kopen, laat staan om een steengoede advocaat te betalen als je straks bekend staat als die nieuwe Karst T (never forget Apeldoorn 2009!!!)? Elke keer als Mehmet je komt ophalen voor een rijlesje, overweeg je jezelf van je balkon te storten.

FASE 5: Het besef dat je oud en dom bent

Voor het eerst sinds je gefaalde master moet je weer met je neus in de boeken en je komt er tijdens het leren voor je theorie-examen achter dat je echt even vergeten bent hoe dat leren ook alweer werkt. Vergeet je indrukwekkende cv, universitaire studie en bovenmodale starterssalaris, als je eenmaal in dat treurige klaslokaaltje bij het CBR zit mag je je echt niet meer beter te voelen dan de Remco (18, derdejaars mbo houtbewerking) die naast je zit. Remco haalt z'n theorie namelijk in één keer, terwijl jij 'm pas de derde keer haalt. Nipt.

FASE 6: Je financiële ondergang

Je slaat nog net niet met je vuist een deuk in het dashboard als Mehmet je vertelt dat je toch nog niet zo gevorderd bent als je dacht. Hij stelt voor dat je nog een lespakket à 2000 euro aanschaft bij Rijlezz is More. Daar gaat je vakantiegeld.

FASE 7: De bijna-doodervaring

Je zit middenin een goeie flow, er lekt eindelijk geen angstzweet meer uit je poriën tijdens het invoegen op de snelweg en er komt al minstens drie lessen geen rook meer uit de motor. Je wordt overmoedig en zou bijna gaan denken dat je klaar bent voor je examen. Tot je, terwijl je honderduit met Mehmet aan het kletsen bent over Awakenings waar je gisteren was, vergeet je met je pillenkater naar links, rechts en dan wéér naar links te kijken waardoor je bijna een opgevoerde Vespa raakt. De opgefokte scooterjongen beloont je domme rijgedrag met een verse klodder keelslijm en een leeg blikje Red Bull op je voorruit en uit je ooghoek zie je dat Mehmet z'n vriendin weer aan het WhatsAppen is over hoe snel het leven voorbij kan zijn en dat hij niet klaar is om te sterven, niet op deze manier.

FASE 8: Het eerste en laatste compliment

Mehmet geeft je voor het eerst in de anderhalf jaar dat je inmiddels bij hem aan het lessen bent een compliment over je rijstijl. Het boeit even niet dat hij alleen maar 'Ja, zo is het wel goed' mompelde nadat je voor de vijfde keer probeerde in te parkeren. Dit is positief!

FASE 9: Dat vervloekte examen

Op het VIVA-forum heb je gelezen dat het helpt om een banaan te eten voor je af moet rijden, omdat je je dan beter zou kunnen concentreren. Dat dit volledig verpest wordt door de halve liter Monster Ripper die je vanochtend bij het ontbijt in je slokdarm hebt gegoten, neem je maar even voor lief. Met trillende handen manoeuvreer je jezelf en je strontchagrijnige examinator vanaf het CBR door het examengebied. Je motor slaat midden op de snelweg af en tijdens het parkeren glipt het stuur uit je handen en rij je rakelings langs een onschuldig fietsertje van een jaar of drie.

Om maar van je af te zijn, nadat je hebt verteld dat dit de vierde keer is dat je examen doet, laat je examinator je uiteindelijk toch slagen. Je wilt nog beginnen over de darmkanker van je moeder en dat je hem toch zo dankbaar bent, maar hij loopt midden in je zin weg. Snel maak je nog even een ongemakkelijke selfie naast je lesauto. En hoppa! Laat die Facebook-likes maar binnen stromen!

FASE 10: De eerste keer in je eentje

Zodra je eindelijk je ouders hebt overtuigd dat het een slim idee is om hun auto aan je uit te lenen weet je dat je een fout hebt gemaakt. Ondanks de 350 lesuren met Mehmet en de 14000 euro die je in je non-existente coureurscarrière hebt geïnvesteerd heb je nog steeds geen idee hoe je 'em ff in z'n achteruit zet'. Als je die dag in je eentje naar de IKEA probeert te rijden voor een hotdog, veroorzaak je een kettingbotsing, ontneem je een jong, Duits gezin het leven en wordt je rijbewijs voor onbepaalde tijd ingevorderd.

Je besluit, na alle uitvaarten, processen en gesprekken met de verzekering en nabestaanden, te investeren in een leuke, handzame vouwfiets die makkelijk in de trein past.