Waarom is het schrijven van een reflectieverslag altijd even kut?

Beeld: Hanna Whittle

Van studenten wordt er na ieder project WEER verwacht om zichzelf tot op het bot te analyseren in duizenden woorden. Iedereen vindt dit afgrijselijk om te doen en uiteindelijk zijn alle reflectieverslagen toch precies hetzelfde.

Dit is hoe iedere student het schrijven van een reflectieverslag aanpakt:

1) Je begint met een vage uitleg over wat je allemaal gedaan hebt, terwijl je dit zelf ook al lang weer vergeten bent
"Het project begon met de start van een onwijs interessante beginfase. Het was enerverend om zo van start te gaan. Al met al was het begin dus onwijs goed begonnen!" Oké, what the fuck zeg je nou eigenlijk allemaal?

2) Je beschrijft het project en jezelf alsof je nog nooit zoiets interessants hebt meegemaakt
"Dit was één van de meest bijzondere en leerzame projecten waaraan ik heb mogen deelnemen in mijn leven. De primaire bronnen zorgden voor een enorme stijging van mijn analytisch inzicht. Mijn leergierigheid, enthousiasme en onuitputtelijke uithoudingsvermogen kwamen daarbij erg goed van pas." Oh, you liar! Het was retesaai en je weet prima van jezelf dat je gewoon een ongeïnteresseerde, luie hond bent.

3) Vervolgens noem je toch nog wat verbeterpunten waarvan je weet dat je er nooit iets mee gaat doen
Voor de geloofwaardigheid schrijf je ook nog wat veel te algemene kritiekpunten op. "Mijn belangrijkste leerinzicht is dat ik de volgende keer eerder begin, zodat ik niet in de knoei kom met de planning die ik gemaakt heb." Je had ook gewoon eerlijk kunnen zeggen dat je de afgelopen weken alleen maar brak aan je piemel hebt getrokken, maar wie zegt dat nou? Gooi het gewoon elke keer weer op het plannen.

4) Je raadpleegt constant synoniemen.net om maar aan die 15k woorden te komen
Je vervloekt God dat Hij de mens zelfbewustzijn heeft geschonken, terwijl je gefrustreerd een antwoord ramt op tachtig reflectievragen. Al vier alinea's lang zeg je precies hetzelfde, maar dan telkens in andere woorden. Je ogen zijn alleen maar gefocust op Word Count, maar bij 6000 woorden stopt het toch echt voor jou. Het overige verslag vul je met willekeurige letters in een wit gekleurd lettertype, zodat het onzichtbaar is, maar je toch tot genoeg woorden komt. Was je altijd al zo slim?

5) Je doet alsof de hulp van je begeleider je naar een nieuw levensstadium heeft gebracht
"Ook ben ik mevrouw van Kerkhoven enorm dankbaar voor haar tomeloze steun. Zonder haar had ik dit allemaal nooit op deze manier kunnen volbrengen." In werkelijkheid heb je je begeleider nog nooit gezien, omdat je haar alleen maar lastigviel met mailtjes over uitstel van de deadline om twee uur 's nachts. Maar het likken van haar reet gaat je vast extra punten opleveren.

6) Het complete logboek verzin je op het allerlaatste moment

  • Opzet oriëntatie in de Universiteitsbibliotheek, 4 sept. (4 uur)
  • Continueren opzet oriëntatie, 5 sept. (6 uur)
  • Afronden oriëntatie, 7 sept. (3 uur)

Je had je oprecht voorgenomen om het dit keer bij te houden, maar je bent na dag 1 dat hele logboek vergeten en schudt daarom alles maar uit je mouw. Je hebt hooguit twintig minuten georiënteerd tijdens het Netflixen in bed, maar je moet toch ergens die uren vandaan halen. Waarom komt dit ongekende level van creativiteit nu pas naar boven?

7) Je conclusie bevat maximaal drie regels
Uitgeput, uitgedroogd en uitgehongerd sukkel je in slaap tegen een blik Monster Ripper aan terwijl je om half 6 's ochtends nog een conclusie van wat onaffe zinnen eruit perst waarin precies niets staat. Je neemt je voor om alles nog een keer na te lezen, maar je bent te lui en te laat, dus laat maar.

8) Één minuut voor de deadline lever je het verslag in
Mocht je de deadline toch niet halen, lever dan een leeg Word-document in. Stuur twaalf uur later de volgende mail: "Geachte heer Van Santbergen, sorry, maar Blackboard deed echt super gek. Bij deze toch nog mijn verslag!" Heb je toch nog effe tijd kunnen rekken. Even later krijg je een willekeurige 5.7 terug, zonder enige feedback. Jij bent tevreden!