Waarom staat elke hipsterwoonkamer opeens vol met kamerplanten?

Beeld: Hanna Whittle & Nathan Stuger

Doe eens een rondje Instagram of loer een keer goed in de woonkamers van letterlijk ál je vrienden die in Rotterdam, Utrecht, Amsterdam of Den Haag wonen en je komt erachter dat elke Randstedelijke twintiger zich tegenwoordig Rob van Eigen Huis & Tuin waant. Onze huizen staan volgepropt met cacti, varens, yucca's, pilea's, monstera's en die gezellige bananenplanten waar we maar niet over uitgepraat raken. Ze passen perfect bij de cleane witte muren, fluwelen meubels en goudkleurige accessoires van Loods 5, Sissy Boy, Ikea en de kringloop, die we allemaal hebben of in elk geval ambiëren.

Dat we qua meubels en ~styling~ een stel trendgevoelige eenheidsworsten zijn, wisten we al. Maar hoe zit het toch met die plantenobsessie van ons? Waarom willen wij zo graag een urban jungle van onze stadse appartementjes maken?

1) Omdat het zo goed past in het groene imago van bewuste twintigers

We zijn massaal vegan of flexitariër, doen allemaal aan yoga of mindfulness, hebben minstens één meditatie-app, pochen dat we Expeditie Robinson makkelijk zouden kunnen winnen en klagen hele dagen tegen iedereen die het maar wil horen over de maakbaarheid van social media en hoe 'klaar we zijn met al die fake-Instagram happiness'. Geen enkele generatie is zich zó bewust van bewust leven als wij. We zijn groen, links en willen - juist omdat we zijn opgegroeid in een gekke technologiebubbel - maar al te graag back to basic.

Hoe vaak heb jij leeftijdsgenoten wel niet horen klagen over het feit dat ze echt even toe zijn aan een weekje vakantie zonder telefoon? Gewoon helemaal van de radar af en zelfvoorzienend wonen in een lemen hutje? Effe die ecologische voetafdruk indammen! Maar of ze het ook doen? Daadwerkelijk een jaartje zonder stroom Expeditie Robinson-en in een Costa Ricaanse jungle zonder 4G, CO2-uitstoot en overtollige plastic verpakkingen van de Jumbo klinkt eigenlijk best wel als de hel op aarde. Dus zetten we met z'n allen gewoon ff wat mini-palmboompjes, zo'n zelfvoorzienende biotoop in een oude petfles en wat van die supertrendy vleesetende plantjes op de vensterbank en maken er wat leuke Instagram Stories van. Om ons nog groener te voelen, luisteren we af en toe een podcast over 'off the grid' gaan in Myanmar en eten we af en toe een ongebrande, biologische amandel in plaats van Maccie. Alle kleine beetjes helpen!

2) Omdat het gewoon best wel lache is om iets in leven te houden

Het opvoeden van een plantachtige is de eerste, echte stap naar volwassenheid. Voor jij je aan zure kattenpiskorrels, hondendiarree, dampende luiers en het opgeven van je zorgeloze leventje gaat wagen, kun je beter eerst ff proberen om een cactus in leven te houden. Dit is meteen ook de reden waarom veel mensen in de tweede helft van hun twintigersschap, als ze hun xtc-pillen en AH Basic-lasagne aan de wilgen hebben gehangen, opeens voor een plant willen gaan zorgen. Hoe fucking lekker voelt het als je je ééns per 4 maanden níet vergeet dat je die slappe aloë vera-stronk nog water moet geven? Plus, laatst las je op NSMBL dat je van planten extra zuurstof in je huis hebt, waardoor je minder snel een ouwe kop krijgt. Kom maar op met die aanstellerige hangpotten!

Carey-14
Ook zo'n zin om jezelf of iemand anders te verwennen met een brutaal kerstkado? Check degladiool.nl/shop

3) Omdat je net zo'n urban jungle wil hebben als iedereen op Instagram

Hoe graag we ook willen, we zijn gewoon echt niet zo exceptioneel als we allemaal zouden willen zijn. We laten ons voortdurend inspireren door elkaar, Anna Nooshin en alle perfecte Instagram-posts waar we dagelijks verveeld doorheen scrollen. En als we iets zien dat mooi is, mooi wordt gevonden door mensen die we hoog hebben zitten en ook nog eens in elke winkel in ons gezicht gedrukt wordt, dan willen we die shit zelf ook. Wist jij veel dat je opeens groene vingers zou krijgen en op je vrije zaterdagochtend met een zak potgrond zou gaan sjouwen.

Natuurlijk komt dit ook omdat je partybuddy Maaike tegenwoordig niet meer mee uit gaat sinds ze een moestuin heeft gebouwd met haar vriend Sergio. Toen je dit in een reeks misselijkmakende Instagram Stories zag werd je strontjaloers en besloot je om ook maar wat pastinaak te gaan verbouwen op je Amsterdamse balkon van 50 bij 50 cm. Sindsdien probeer je al je vrienden te overtreffen met een zo groen mogelijk huis, leven en bewustzijn. En op hun beurt proberen zij dat ook weer. Dat we daardoor allemaal exact dezelfde groene planten, in exact dezelfde witte of terracotta potten van de Intratuin in exact dezelfde witte woonkamers hebben staan is dan maar ff zo. Waarschijnlijk is deze junglehype over 5 jaar overgewaaid en zitten we dan weer allemaal vertrouwd - net als opa en oma - op een faux-lederen hoekbank met versleten tapijttegels op de vloer en een portret van een huilende zigeunerjongen boven de eiken eethoek. Misschien wel nog met zo'n lelijke geranium in de vensterbank... Love trendz!