Waarom je Pauw moet kijken als je graag betrokken wilt overkomen

Het is echt niet makkelijk om maatschappelijk betrokken te blijven met dat drukke schema van je, vol gechill en geluier. Een artikel op internet uitlezen lukt je al zelden, laat staan dat je een hele krant of zelfs een boek kunt lezen zonder kwijlend in slaap te vallen op pagina 2.

Maar hoe kun je dan toch op de hoogte blijven van maatschappelijke kwesties om je mening door andermans strot te kunnen duwen? Het antwoord is: laat Shownieuws een keer links liggen en kijk Pauw. Hier is waarom.

1) Het kost nauwelijks inspanning (ook niet voor Pauw zelf)
Iedere avond rond de klok van elf horen we dezelfde discussie, met dezelfde voor- en tegenstanders en een alsmaar vermoeiendere Jeroen Pauw die met behulp van de autocue reageert op wat zijn gasten te vertellen hebben. Dit is wat post-midlifecrisis Nederlanders blijkbaar willen zien net voor het slapengaan. Doe dit ook! Je hoeft je brein niet écht aan te zetten om het te kunnen volgen, en toch heb je het idee dat je maatschappelijk betrokken en intellectueel bezig bent. Dit is precies hoe Jeroen zich hier ook al jaren doorheen slaat: oogkleppen op en wegdromen over de fles port die na de uitzending open knalt.

2) Pauw geeft zo weinig fucks om zijn gasten, dat zijn gasten opeens heel veel fucks gaan geven
Waar Matthijs van Nieuwkerk nog al eens pretendeert het gehele muzikale en literaire spectrum te beheersen, zal Jeroen niet doen alsof hij je bij voorbaat al geweldig interessant vindt en al jouw werk heeft gelezen. Jeroen houdt het real met je. Hij kan makkelijk een gesprek als volgt openen:

  • Jij bent dus verkracht, vertel eens, hoe ging dat?
  • De Jeugd van Tegenwoordig, doen jullie nog iets naast oma’s kruidentuin leeg paffen?
  • Spreek je naam zelf maar even uit, ik spreek geen Arabisch.

Dankzij zijn desinteresse worden zijn gasten dusdanig getriggerd om zelf maar hun bek open te trekken, dat Jeroen uiteindelijk alleen de open deur hoeft in te trappen. In zo’n vijftien minuten durend babbeltje krijgt hij dezelfde informatie uit zijn gasten als Matthijs bij DWDD, die vlak voor de uitzending nog haastig zijn aantekeningen doorneemt, terwijl Jeroen dan nog rustig een ciabatta naar binnen schuift. Je hoeft dus echt niet welbelezen te zijn om lekker te kunnen meelullen.

3) Er is geen rotmuziek van saaie bands of domme dj's
In tegenstelling tot Humberto en Matthijs, zul je bij Jeroen nooit Tiesto Van Garrix een USB-stick zien inpluggen om vervolgens als enige in de hele studio te gaan fistpumpen terwijl het overwegend grijze publiek zich geen houding weet te geven. Pauw begrijpt heel goed dat zo’n ordinaire trancegozer met lichtshow niet past tussen een item over een zedenzaak en Heel Holland Bakt.

4) Ook Pauw houdt van gewoon lekker lachen
Het programma eindigt altijd met de vraag van de dag. Na een schietpartij op een school kan die vraag bijvoorbeeld zijn: wanneer ging het nog meer mis op school? Een mogelijk antwoord zou kunnen zijn: een funniest home video waarin een kleuter tijdens het apenkooien van het klimrek valt en tijdens zijn val nog net de broek van de gymjuf naar beneden weet te trekken. HAHAHAHA LOL! Na vijftig minuten luisteren naar gesprekken over terrorisme, kindermisbruik in een Friese zorgboerderij en Chantal die haar sekstape van het internet af wil, zijn domme, vallende kinderen een welkome verademing.

Kijk eens aan. Jij hebt geen boek of artikel gelezen, maar je kunt ’s morgens toch lekker weer je mening bij mensen door de strot douwen – deze keer semi-onderbouwd!