Ontvoerd door ISIS? Zo zorg je ervoor dat je weer naar huis mag

Wat een pech, je bent ontvoerd door ISIS. Je weet dat de kans klein is dat je ooit nog in je eigen bed slaapt en dat je binnenkort in een graf ligt dat je die middag zelf groef, maar waarom zou je niet alsnog proberen levend uit deze hel te komen? Niet geschoten is altijd mis! Hier een aantal dingen die je kunt zeggen tegen de gruwelijke terroristen zodat ze je misschien laten gaan.

“Jongens, kom op, niet zo kinderachtig. Laat me gewoon gaan.”

“Hey, doe eens rustig met z’n allen. We zijn toch allemaal mensen? Zo ga je niet met elkaar om. Kom, doe dat prikkeldraad van m’n polsen af, haal die kachelpook uit m’n reet en laat me gewoon gaan.”

“Laat me gewoon gaan, ik zweer dat ik niet naar de politie zal gaan. Ik verzin wel dat ik op vakantie was als mensen me vragen waar dat lekkere kleurtje vandaan komt.”

“Zou je die kalasjnikov even uit m’n gezicht willen halen? Ik wil met je praten. Luister, ik heb een voorstel: laat me gewoon gaan.”

“Ik kan wel om de hete brij heen blijven draaien, maar weet je, ik heb het totaal niet naar mijn zin hier bij jullie in dit armoedige tentenkamp. Kun je me gewoon laten gaan?”

“Laten we wel wezen: er is hier geen donder te beleven. Ik snap niet dat je er zelf nog bent. Laten we samen gewoon gaan, volgens mij zie ik in de verte een taxi rijden. TAXI!”

“Hey jij daar, op die tank. Wij hebben elkaar nooit gemogen. Doe niet alsof dit nieuwe informatie voor je is, oké? Je kijkt me al weken vuil aan met die bloeddoorlopen ogen van je. Doe die poort even open, laat me gewoon gaan, dan ben je voor altijd van me af.”

“Mag ik jou wat vragen? Hoi ik ben [je naam] en ik ben hier nu al een tijdje ontvoerd, volgens mij heb je me zelfs een keer zweepslagen gegeven daar bij die dorre struiken. Anyway, ik had voordat jullie me dat busje introkken al een kaartje voor Lowlands gekocht en... Nou ja, dat is ook niet goedkoop. Kun je me misschien gewoon laten gaan?”

“Ik heb een hartstikke gezellig appartement in Den Haag, tien minuten lopen en je ligt heerlijk op het strand! Als jij me nu gewoon laat gaan heb jij je hele leven lang een gratis vakantieadresje in Nederland.”

“Ik vind dat met die Islam enzo helemaal leuk. Mohammed, moskees, ramadan, de hele mikmak, love love love it! Dus laat me gewoon gaan.”

“Ik ben allergisch voor huisstofmijt en het gaat je een fortuin kosten om die gore put waar ik iedere nacht in moet slapen helemaal te ontsmetten. Het is veel voordeliger om me gewoon te laten gaan.”

“Mo, kom even naast me zitten hier op deze stapel lijken. [steek een sigaret op]. Kijk Mo, - mag ik Mo zeggen? - we hebben het allebei niet makkelijk. Jij hebt ook zo je problemen en je dingetjes, en je loopt de hele dag door die brandende zon met een zwaard op je rug - sigaretje? -, maar ik word zo onderhand ook gestrest. Ik heb het veel te druk om hier de hele dag te lanterfanten. Ik heb tentamens volgende week en nog geen bladzijde geleerd. Dus we roken deze even op en dan laat je me gewoon gaan, oké?”