Zo voorkom je dat je als kinderloze, alleenstaande man wordt aangezien voor viespeuk

Het is ongelofelijk hoe snel er van volwassen mannen wordt gedacht dat je het op kinderen voorzien hebt, terwijl je gewoon een normaal persoon bent!

Probeer maar eens langs een speeltuin te lopen en te genieten van lachende kinderen in badkleding zonder in je achterhoofd bang te zijn dat iemand je ziet glimlachen en daar z'n vraagtekens bij zet. En als je in een kinderdagverblijf werkt hoeft Vlinder (5) maar iets meer teruggetrokken te zijn dan de anderen en de directieleden roepen al een speciale WhatsApp-groep in het leven met een naam als 'We hebben een Martijn in ons midden'.

Tijd om dit irritante juk van je af te werpen en dit probleem voor eens en altijd te tackelen met een aantal superhandige lifehacks!

Op straat

Langzaam lopen is funest in een kindvriendelijke wijk. Ook langs basisscholen loop je altijd alsof je betere, niet-pedoseksuele dingen te doen hebt, zoals een belangrijke business meeting met alleen volwassenen in lange broeken. Ook is het af te raden om je lippen te bevochtigen wanneer je in de buurt bent van een klimrek of glijbaan, tenzij je via een door burgers georganiseerde petitie uit de wijk wil worden gestuurd met fakkels en hooivorken. Loop gewoon altijd emotieloos door terwijl je naar de straatklinkers staart. Eind goed, al goed!

Op Facebook

De maatschappij vereist dat je saaie kinderfoto's van vrienden en familie liket op Facebook. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar, en als je het niet doet word je gezien als een zure, ongelukkige lul die niet weet wat leven is. Maar kijk je wel uit wat je liket? Misschien moet je die foto van kleine Lotte (4) die zonder bikinitopje in een pulserende sproeier speelt overslaan. Gewoon, voor de zekerheid! En koop voor Sinterklaas een warme wollen kersttrui voor haar, om voor eens en altijd duidelijk te maken dat je waardering voor haar niets te maken heeft met haar ontblote bovenlijfje.

Op schoot tijdens een familiebezoek

Natuurlijk word je niet opgewonden als er een kind op je schoot zit: het is immers een onvolgroeid, aseksueel wezen dat op je schoot is geklommen en bovendien niet eens zo heel goed ruikt. Maar wat als de andere mensen wél denken dat je opgewonden raakt? Hoe maak je duidelijk dat dit absoluut niet het geval is? Simpel. Duw kleine Jordi (3) na een minuutje op schoot zitten met een ruk van je schoot en sis 'm toe dat 'ie veel te zwaar voor je is en dat je pijn aan je benen krijgt van z'n dikke pens. Liever een kind een minderwaardigheidscomplex aanpraten dan gezien worden als pedofiel, toch?!

Tijdens de Sinterklaasintocht

Door een paar verkeerde afslagen te hebben genomen ben je middenin een mensenmassa beland tijdens de jaarlijkse intocht van Sinterklaas. Je bent omringd door ouders met onschuldige kinderen op hun schouders. Hun verwonderde blikken ontroeren je en je kan een glimlach dan ook niet onderdrukken. Opeens zie je een moeder een andere moeder argwanend aanspreken en naar je wijzen. Die tikt haar man aan, die tikt zijn buurman aan en voor je het weet wordt je omsingeld door een groep rood aangelopen ouders. Ze vragen zich af wat jij hier in godsnaam zonder kind te zoeken hebt. Ai! Haal snel diep adem, concentreer je en scandeer met gebalde vuist en op luide toon: ‘ZWARTE PIET IS RACISME! ZWARTE PIET IS RACISME!’

In de supermarkt

Ook gewoon even boodschappen doen kan uitlopen op een langdurige celstraf. Overal en nergens springen en rennen die kleine mormels rond. Ook op momenten waarop jij net toevallig jeuk hebt bij je kruis en echt even moet krabben. Alsof zij nooit plakballen hebben? Stel dat een ouder je net ziet op het moment dat z’n kind langs je huppelt? Krab rustig door en veeg je hand daarna af aan een stel tomaten. Ouders zullen denken dat je een persoonlijke vete met de bedrijfsleider hebt en hun schouders ophalen. Of niet, en je hangt volgende week aan de hoogste boom te bungelen.