Dit voel je allemaal zodra je in een kleine winkel beseft dat je er niks gaat kopen

Je bent in een kleine winkel en vindt niet wat je zoekt. Nou, dan ga je gewoon weer naar buiten, toch? FOUT! Zo werkt de wereld niet en je bent gek als je denkt dat dat een optie is. Je moet het eerst 'goedmaken' met de verkoper dat je niks koopt, en haar er tegelijkertijd van overtuigen dat je heus geen vuile dief bent. Zo gaat dat:

Fase 1: Je hebt het gevoel dat de verkoper elk klein aspect van je gedrag verdacht vindt
Zodra je beseft dat je niks gaat kopen, voel je direct een sterke behoefte om je ontzettend onverdacht te gedragen. Je haalt opeens je handen uit je jaszak, houdt de plastic tasjes van andere winkels een flink stuk van je lichaam af en beweegt je in stabiele slowmotionbewegingen door de winkel. Alle spontaanheid is uit je ziel verdwenen: straks denkt de verkoper nog dat je een wollen winterjas in je broekzak probeert te proppen!!!

Fase 2: Je sleept nog net geen Oscar binnen voor de rol van ‘normaal winkelend mens'
Dat je niks gaat kopen, wil natuurlijk niet zeggen dat je direct richting de uitgang kan. Dat je een vrij mens bent. Niks daarvan! Eerst dwingt je eigen schaamte je nog om interesse te veinzen voor één of meerdere items in de winkel. Je blijft bij een trui hangen die je nooit van je leven zou dragen, pakt deze op, kijkt ernaar alsof je de wortel van 781 uit je hoofd probeert te berekenen en 'besluit' dan om hem toch maar niet te kopen. Je vouwt de trui weer op zo goed als je kan, en laat de stapel achter alsof een orkaan er seks mee heeft gehad. Goed werk Meryl Streep, je mag door naar fase 3.

Fase 3: Voor de verkoper ben je Goedheid Zelve
Als je in de buurt komt van de verkoper, verander je plotseling in een Tibetaanse monnik, die glimlacht, buigt en haar met zachte stem een goede dag toewenst. Je bent namelijk compleet overstelpt door je eigen schuldgevoel. En hoewel de verkoper gewoon op ah.nl aan het kijken is wat ze gaat eten vanavond, vrees jij dat ze doorheeft jij niets gaat kopen en aan het googelen is naar bloederige zigeunerspreuken. 'Kan ik je ergens mee helpen?' betekent eigenlijk 'Ik maak je he-le-maal kapot als je niks koopt.'

Fase 4: Je vergeet hoe lopen werkt
Je bent inmiddels zo zelfbewust geworden van je eigen lichaamshouding en gedrag dat je even helemaal vergeet hoe een normaal mens loopt. Je struikelt bijna over je eigen lompe poten en stoot tegen een tafeltje vol tierelantijntjes aan. En terwijl je vanbinnen alle vloekwoorden uitkrijst die je ooit hebt geleerd, zie je er vanbuiten uit alsof je geamuseerd bent door je eigen klunzige gedrag. Oké Meryl, je mag naar de uitgang!

Fase 5: Je loopt EXTREEM langzaam de winkel uit
Nadat je met je hand door de kledingrekken bent gegleden in een rechte lijn richting de uitgang, blijf je daar nog heel even hangen. Een dief zou bij de uitgang sowieso snel weghollen, dus wat ziet je oog nu, in een rek bij de deur? Een 4-pack Duracell-batterijen? Het is wat!

Fase 6: Je zegt als afsluiting extreem vriendelijk gedag tegen de verkoper
"Fijne dag nog hė," zeg je voordat je definitief vertrekt, maar het is duidelijk dat je eigenlijk bedoelt "Mijn welgemeende excuses dat ik in je winkel heb durven zijn." De verkoper groet je zó vriendelijk terug dat je beseft dat je je in de afgelopen minuten ENORM hebt aangesteld. En alsnog ben je ervan overtuigd dat het alarm af zal gaan.