De tering, wat hebben millennials het zwaar zeg

Millennials praten ZO GRAAG en VAAK over hoe zwaar het wel niet is om een millennial te zijn. Maar dat is helemaal niet zo. Keuzestress, angst om dingen te missen en prestatiedruk zijn schattige, westerse luxeproblemen die al dit geklaag niet waard zijn.

Hier zijn een paar voorbeelden van waar millennials over emmeren en waarom het een goed idee is om soms onze grote zeurmond te houden:

"Voor onze generatie zijn de mogelijkheden eindeloos, waardoor het ontzettend moeilijk is om iets te kiezen."

Zolang er alleen al in Nederland nog mensen zijn die naar een sollicitatiegesprek kunnen fluiten door hun exotische achternaam, systematisch minder verdienen omdat ze over tieten beschikken, onder de armoedegrens leven of niet hand in hand over straat kunnen zonder voor kankerhomo te worden uitgemaakt, moet je gewoon je weldoorvoede mond houden over hoe erg het is om zoveel mogelijkheden te hebben in het leven.

En daarbij: wat is er zo moeilijk aan kiezen? Kies gewoon wat je het liefst wil van alle opties en je bent klaar. Je koopt toch ook niet alle 5.000 mogelijke snacks als je naar de bioscoop gaat? En als je dat wel doet: ik veroordeel je niet, je inspireert me juist.

"Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik me moet bewijzen op mijn werk."

Wat is er mis met jezelf bewijzen? Ben je bang om om te laten zien dat je niet inwisselbaar bent? Dat je ertoe doet? Prima als dat zo is, maar het lijkt er wel op dat je dan een verschrikkelijke baan te pakken hebt. Dus neem ontslag, of wees eerlijk tegen je baas over wat je niet meer wilt doen op je werk (verantwoordelijkheid hebben, werken in Excel, nuchter zijn). Want wat maakt het uit als je ontslagen wordt? Je had toch zoveel keus in het leven? Huppetee, door met het volgende!!!

"Ik ben bang dat alles wat ik doe gaat mislukken, en dat zorgt voor ontzettend veel stress."

Misschien moet je accepteren dat veel van wat je doet sowieso gaat mislukken, want we zijn allemaal lompe zakken vlees en botten die niks anders doen dan meedeinen op de golven van existentiële nutteloosheid. Maar daarbij: als je op je bek gaat, dan is dat geen mislukking, maar een fout die je daarna niet zo snel meer zult maken. Aristoteles zei het al: "Your fear of looking stupid is holding you back." Oké dat was eigenlijk een quote van RuPaul maar ik dacht, Aristoteles heeft meer overtuigingskracht dan een man in een jurk. Oh, ik krijg net door dat Aristoteles ook een man in een jurk was, laat maar.

"Het is zo vermoeiend dat ik altijd maar bereikbaar moet zijn."

Van wie moet dat?!? Van de politie?!?! Van Allah???? Probeer eens een dag zonder telefoon of laptop door te brengen en je zult merken dat je geen zak mist. (Als je vader tijdens dit onbereikbaarheidsexperiment een hartaanval krijgt en jij hierdoor de kans mist om jullie ruzie bij te leggen voor zijn dood, dan is dat NIET mijn schuld.)

"Ik ben zo bang dat ik leuke feestjes mis."

Ik heb een hele goeie mind trick bedacht om over dit probleem heen te komen. Het heet "Stap op je fiets en ga erheen."

En als je de dag erna pas ziet dat je een leuk feestje hebt gemist, dan is balen nutteloos, want het ligt in het verleden, en als je het verleden kon veranderen dan was Hitler inmiddels allang geaccepteerd door de toelatingscommissie van de Kunstacademie van Wenen (de échte veroorzakers van de Holocaust). Bovendien: wat heb je eigenlijk precies gemist? Een avondje met vrienden die je vandaag of morgen toch weer ziet, dansend op een dj die elk weekend wel ergens draait onder het genot van het zeldzaam geschonken drankje genaamd "alcohol"?

"Op social media wordt alles beter voorgeschoteld dan de werkelijkheid. Dat deprimeert me."

Als je weet dat het nep is, wat kan jou het dan verrotten? En als social media je echt zo ongelukkig maken... delete je Facebook! Post een verse drol op Instagram en log voorgoed uit! Ga in de Alpen wonen in een afgelegen houten hutje in de vorm van een middelvinger!

"Omdat alles mogelijk is, voelt het ook alsof alles móet."

Maar je hebt toch alle tijd daarvoor? Je kunt toch een lijstje maken en daaraan beginnen? Of ben je 92 en dood? Ohhh, echt? Sorry, ik wist dat niet. Hoe is het om dood te zijn? Zit je in de hel? En zit de toelatingscommissie van de kunstacademie van Wenen daar ook?