Waarom doen bedrijven zulke gênante dingen om millennials te bereiken?

Beeld: Hanna Whittle & Marijtje Berghuis

Reclames die specifiek gericht zijn op hipsters en millennials zijn altijd tenenkrommend kut. Het druipt er gewoon altijd vanaf dat zulke reclames zijn bedacht door een kamer vol grijze reclamedudes met bruine, lederen Van Bommel puntschoenen en een overhemd met bloemenprint. Heel misschien hebben ze een paar influencers in een kamertje opgesloten met wat blikjes Coca Cola en witte bolletjes met kaas voor een brainstorm maar waarschijnlijk was daar geen budget voor.

Of je deze reclames nou op YouTube, een poster of televisie tegenkomt, ze bevatten altijd deze shit:

  1. Om te beginnen heb je heel veel vrolijke mensen nodig die alles wat ze doen in de reclame, breed glimlachend doen. Kamer binnenlopen? SMILE! Schoenveter strikken? HAPPY 4-EVER! Peperduur Tele2-abonnement met wurgcontract voor de iPhone 20 afsluiten? JE BENT NOG NOOIT ZO VERVULD VAN GELUK GEWEEST!
  2. Ook moeten er altijd onrealistisch veel superbenaderbare, niet al te aparte allochtonen in zitten, terwijl hun doelgroep volledig bestaat uit Sannes en Jeroens. Het meest geliefd onder de reclamebobo's die zich op rijke millennials richten: het approachable, knappe halfbloedje met een dikke bos glimmende krullen en wat nepsproeten. Niet te donker, niet te aziatisch, niet te dik en zeker niet te chagrijnig. Kijk maar lekker langs de camera heen en lach een beetje in het luchtledige alsof iemand je net een gore roddel over de cameraman heeft ingefluisterd!
  3. Verder wordt er in elke meeting voorafgaand aan de productie van zo'n commercial hardop door reclamebobo's gevraagd: 'Waar houdt onze doelgroep van?' En dan wordt er in koor door z'n minions geroepen: 'Festivals! Zomer! Koude drankjes! Bali! Enzo Knol! Dikke baarden! SnappyChat!'
  4. Er zit bijna altijd wel een castingbureau-rapper in zo'n reclame. Of in elk geval Willie Wartaal die grappig probeert te doen omdat hij denkt dat 'ie nog in touch is met de jeugd (en omdat hij een lekkere dot cash heeft gevangen voor deze rotklus).
  5. Meestal gebeurt dit door gedateerde trendwoorden te gebruiken, zo'n vijf jaar nadat de daadwerkelijke jongeren hebben besloten dat ze niet meer cool zijn. Het duurt dan ook niet lang meer tot Tele2 en CoolBlue hebben ontcijferd wat lit betekent. Volgens deze theorie gaan we deze zomer vaak de woorden 'hodeeee', 'gaande' en 'esketit' terug zien in die tenenkromende social campagnes van Bol.com.
  6. In sommige reclames die duidelijk bedoeld zijn om ons te bereiken wordt er zó verschrikkelijk moeilijk gedaan over iets heel simpels. Zo is er een kledingmerk dat Scotch and Soda heet en laatst met een peperdure, hyperdramatische reclame kwam om wat bruine truien aan ons te slijten. Met een voiceover die in gebroken engels talked about 'Amsterdam and his beautymooi grachten and the wideopen Dam Square full of duivenstront' en nog wat gelul over hoe uniek jij als kijker van dit kutfilmpje bent. Zo onnodig. Lieverd, je verkoopt truien.
  7. Elke millennial-reclame heeft wel een in slow motion dansend meisje met weelderige blonde haren, het liefst voor een zonsondergang op een strand met een kampvuur of vuurkorf op de achtergrond. En hoeveel je ook duimt, bidt en hoopt: die hairextensions smeulen helaas nooit weg.
  8. Uberhaupt zit er altijd wel een shot in van een groep jonge, onwaarschijnlijk knappe mensen die zorgeloos dansen, opgaan in de muziek, voor elkaar uit rennen en absoluut niet nadenken over hun studieschuld, dode opa of onvermijdelijke toekomst als barista bij de Coffee Company.
  9. Er doet ook altijd wel één millennial-acteur 'ff lekker gek' door een tong uit te steken naar de camera of - hopend dat z'n ouders niet meekijken - een middelvinger op te steken...
  10. Veel van dit soort reclames draaien om het nuttigen van luxe dranken en vreetsels. Er wordt altijd feestelijk gebarbecued op duur uitziende dakterrassen die niemand in je vriendengroep heeft, of gulzig gedronken uit ijskoude flesjes bier waarbij het logo altijd perfect naar de camera gedraaid is. Terwijl échte millennials natuurlijk elk weekend ergens op een doorgezakte Klippan aan de blikken Finkbrau zitten en het concept 'dakterras' alleen uit Hollywood-films kennen.