Waarom is het ineens zo sexy geworden om een fobie te hebben?

Beeld: Hanna Whittle en Nathan Stuger

Vroeger heette het nog 'je ff niet zo goed kunnen concentreren' als iets je niet lukte. Inmiddels ben je een perfectionistische, aardappelintelorante octo- en papafoob. Dan ben je dus bang voor het getal 8 én de paus. Wat erg!

Maar toch loopt iedereen er mee te koop, alsof fobieën en andere mentale mankementen zulke leuke hebbedingetjes zijn. Waarom zou je?

1) Je bent lekker anders

Smalltalken op verjaardagen was nog nooit zo leuk: 'Ja ik heb dus gephyrofobie, en was dus net zó bang om dat bruggetje hiernaartoe over te gaan. Zó bang, haha! Toen Milou net ook nog begon te hoesten kreeg ik echt een faalangstaanval. Zou je trouwens het raam een beetje kunnen openen? Ik heb een fobie voor verstikking in huizen waar peulvruchten aanwezig zijn.' Dat je op dat moment niet eens echt ergens last van hebt maakt niet uit. Mensen reageren toch wel met 'Oh wat bijzonder! Hoe is het om daarmee te leven? Echt dapper dat je hier bent tenminste! Chill, je punt is gemaakt en je steelt lekker de show. Als Milou haar verjaardagscake uitblaast kun je misschien ook nog flauwvallen omdat je hestiafobie hebt - bang zijn voor taarten bakken. Wat zullen mensen denken dat jij een speciaal, teer zieltje hebt. Eentje om te koesteren!

2) Het is heerlijk om slachtoffer van iets te zijn

Als mensen je zielig vinden word je op handen en voeten gedragen, zeker wanneer het lijden onzichtbaar is weten mensen inmiddels dat je extra zorg moet geven. Ook al zit het tussen jouw oren! Overtuig je vrienden dat je 'regelmatig onwel wordt van zuurstof' en ze zullen je de beste zitplaatsen in de bioscoop geven, speciale gerechten voor jou koken en hun vakanties inrichten volgens jouw eisenpakket. Maar ook bij je familie valt veel te halen: 'Mam, ik voel me sinds de zomer weer heel erg ombrofobisch. Trek die druilregen echt niet, heb het gevoel dat mijn huid openspringt bij iedere druppel!' Je moeder zal meteen voorstellen om je vanuit Noordoost-Groningen naar Utrecht CS te brengen. Of heb je een sekspartner? Zeg dan gewoon dat je écht niet durft te bukken, door je kyphofobie - letterlijk de angst om te bukken. Hij zal je meteen comfortabel neerleggen op het bed. Hij pompt 'm er vervolgens wel in voor je. Maak lekker gebruik van deze luxepositie, slachtoffer!

3) Had je verplichtingen? Die kun je voorgoed vergeten!

Waarschijnlijk zei je vroeger altijd dat je last had van je spijsvertering om saaie gymlessen te skippen. Fobieën werken precies zo, niemand durft ze toch in twijfel te trekken! Geen zin om mee te helpen koken met vrienden? Dan zeg je dat je niet in de buurt durft te komen van aardappelschilmesjes en 'echt ff op de bank moet zitten'. Verjaardag van je oom waar je moeder 'je echt bij wil hebben'? Jij ligt plat op bed te janken omdat je een clown hebt gezien, in EEN FILM. Een studiejaar waarin je geen fuck hebt uitgevoerd? Mail dit: 'Sorry dat ik al 14 maanden niks van me heb laten horen. Ik heb het afgelopen jaar helaas bij geen enkel college kunnen zijn omdat ik ineens weer heel erg last kreeg van mijn angst voor hoge ruimtes zoals de collegezaal. Wilde dat heel graag eerder mailen, maar het lukte niet door mijn phronemofobie (angst voor denken). Wat is de vervangende opdracht?'

Dus, zullen we met z'n allen weer even een beetje rustig aan doen? En niet meer bij ieder klein irritatie'tje er een dik label opplakken waardoor je 'niet meer zou functioneren'? Of hou gewoon lekker voor jezelf dat je bang bent voor dijen, ik heb daar toch niks mee te maken?