Wie is toch die langstudeerder die al 10 jaar over z’n studie doet?

Beeld: Nathan Stuger

Dit is de loser van 30+ die geen herintreder is of zich nog ff wilt bijscholen, maar die gast die gewoon al fucking lang studeert. Hij beweert dat z'n scriptie na zes jaar, op wat laatste aanpassingen na, 'echt bijna is goedgekeurd'. Maar zijn hoorcolleges volgt hij nog steeds tussen de eerstejaars omdat er nog wat vakken uit jaar 1 gehaald moeten worden.

Maak kennis met de eeuwige student die de papieren ov-jaarkaart en het vallen van de Berlijnse muur nog heeft meegemaakt:

Hoe pik je 'm eruit in een volle collegezaal?

Je herkent hem aan de geur van zijn muffe, vertrapte vodje vol anarchistische buttons of de specifieke spullen die hij hier in stouwt. Denk aan een verkruimelde joint, een ongeopende brief van de deurwaarder, zijn verfrommelde notitieblok vol doodle art en een handvol afgekauwde BIC balpennen. Of het grijze slonzige jasje dat je a-seksuele aardrijkskundeleraar op de middelbare school ook altijd droeg. Nog niet herkenbaar genoeg? Let dan op de groep jongere mensen waar hij zich mee omringt. Zij zien hem - in tegenstelling tot zijn oud-studiegenoten met diploma op zak - nog niet als schlemiel.

Wat doet hij als 'ie geen Netflix kijkt?

Naast elke doordeweekse ochtend, middag en avond gamen, investeert hij z’n spaargeld in bitcoins, slaat ‘ie zaterdagmiddag kansloos squashballetjes tegen een muur in een grauwe sporthal en werkt hij een middagje bij het callcenter van de Postcode Loterij om een beetje in te lopen op z’n torenhoge studieschuld. De rest van de tijd spendeert hij samen met vijf andere gasten, tussen de schimmel in een goor gezamenlijk met kakkerlakken geplaagd studentenhuis. Echt een leuk enerverend leven voor op zijn minst tien jaar lang!

Hoe gedraagt deze aanmodderfakker zich?

Deze overjarige Guus Meeuwis dreunt altijd dezelfde excuses op om zijn uit- en afstelgedrag goed te praten. ‘Ben zo perfectionistisch ingesteld. Alleen die vreselijke faalangst hè. Maar ben een strijder hoor! Blijf het proberen!’, terwijl hij vier lang feest viert, geen fuck uitvoert, kliekjes avondeten in Tupperware-bakjes van zijn ouders meekrijgt en zijn moeder de was laat doen terwijl ‘ie 36 jaar is. Eigenlijk schijt hij gewoon in zijn broek bij de gedachte aan alle verantwoordelijkheden en veranderingen die op zijn pad komen als hij ooit zal afstuderen. Dus is hij meester in het voor zich uit schuiven van alledaagse shit, zoals hij ook al vijf jaar doet met het inleveren van dat ene stageverslag uit het derde jaar.

Hoe ziet zijn ambitieloze toekomst eruit?

Na jaren van zelfkastijding en vier verschillende studies besluit hij doodleuk nog een master erachteraan te willen gaan doen, gevolgd door een PhD. En mogelijk kan hij daarna nog wat extra tijd overbruggen door als conciërge op de uni aan de slag te gaan als of helpdeskmedewerker op een hogeschool. Want minimaal een decennium lang nog niet de wijde wereld in te hoeven trekken, dat blijft het heilige doel. Grow up honey!