De 25 redenen waarom je stage bijna altijd een helse ervaring blijkt te zijn

Iedereen die geen ambitie heeft om z'n hele volwassen leven bij het UWV te lopen en uiteindelijk gewoon z'n eigen geld wil verdienen, moet tijdens of na z'n studie stage lopen. Dat is kut, afzien, heel veel grienen en hier is een lijst waarom.

1. Niemand geeft een fuck om jouw aanwezigheid. 'Zo. Dus jij bent de nieuwe stagiair?' krijg je van iedere verveelde, jonge loonslaaf op de afdeling te horen en het betekent niets meer dan: 'Pardon, zei je wat? Ik ben jouw bestaan nu al vergeten'.

2. Met loonslaaf bedoel ik de collega die daar WERKT en er geld mee verdient. Jij bent alleen slaaf. Er is geen loon voor de tomeloze inzet die je dagelijks levert bij het kopieerapparaat. Je werkt even hard, veel en lang, maar jij moet het doen met de reiskostenvergoeding voor de trein en regiobus die je iedere dag neemt naar het bedrijventerrein in swinging Veghel.

3. Je betaalt zelfs om stage te kúnnen lopen. Terwijl je vastgeketend de hielen van je baas likt voor een compliment in je stageverslag, leen je de halve staatsbegroting van DUO om de huur bij je hospita te kunnen betalen.

4. Prakruti (6) uit Bangladesh (bekend van de bushokposter 'gééf om dit kind') krijgt meer betaald dan jij (om jou van katoenen euroknallers bij de Primark te voorzien: de enige plek waar je nog textiel kunt shoppen).

5. Als stagebegeleiders zeggen je 'niet de hele tijd aan je handje vast te kunnen houden' op jouw verzoek om meer begeleiding (want je bent er immers om te leren) bedoelen ze eigenlijk: 'Ik ben hier niet om jou iets te leren. Jij kwam hier toch gewoon gratis fulltime werken? Wat was je naam ook alweer?'

6. Bedrijven weten hun stageplekken zo te verkopen dat jij je elke dag dankbaar moet voelen voor deze once in a lifetime opportunity: Elke keer als je de keuken inloopt bekruipt je het gevoel van angst. Bang dat er wéér iemand met een taartschep in de aanslag staat, ervan uitgaande dat je appelkruimel voor ze hebt meegenomen.

7. Je hebt te maken met de overambitieuze medestagiair. Deze jongen draagt vaak een giletje, komt altijd een kwartier te vroeg, vertrekt een uur te laat, neemt ongevraagd jouw taken over, is extreem collegiaal door om de dag taart mee te nemen en gaat als enige lunchen met de vaste werknemers. Hij zou graag zijn geaardheid te grabbel gooien door de voltallige directie te pijpen voor een schouderklop of aanbevelingsbrief.

8. Soms krijg je een gezellige lunch voucher zodat je op kantoor tenminste nog capabel lijkt om jezelf in leven te houden.

9. Of je krijg 10% korting in de kantine. Zo betaal je voor een kale pannini niet 6,95 maar nog steeds tyfusveel.

10. Je hebt niets aan je dure Master of Science diploma. Je kan het als placemat gebruiken om koffie op te serveren aan de bedrijfsdirectie, tot in de late onbetaalde overuurtjes.

11. Iedere stagebegeleider denkt leuk te zijn door een beoordelingsgesprek te openen met de kutvraag: 'Hoe vind je zelf dat het gaat?' Als je hart nog niet in je keel zat omdat je op het matje geroepen werd, dan schiet ie nu wel door je strottenklep.

12. Je krijgt tijdens je eindgesprek pas te horen wat ze echt van je vinden. Verwacht warme trappen na als: 'je ziet er niet echt representatief uit' of 'dit was niks voor jou hè?'.

13. Op de vrijmibo kom jij nooit. Er wordt steevast tegen 5en nog een monsterklus (DIE ECHT NOG EVEN DE DEUR UIT MOET) naar jouw bureau gelanceerd.

14. Zei ik 'jouw bureau'? Ik bedoel natuurlijk de flexplek die jij en de andere 38 onbetaalde fundamenten van het bedrijf moeten delen.

15. Of je kiest ervoor om computers te gebruiken van vaste werknemers die op vakantie zijn, maar toevallig altijd net terugkomen wanneer jij net na een half uur je mail hebt weten te synchroniseren. En jou dan met opgeheven schouders en een smerig grijnsje wegkijken en dan zoiets vreselijks roepen als: 'Hè, pech!' of 'Nee, nee, doe vooral rustig aan'.

16. Je kan altijd nog op de oude Acer die in 2001 al lag weg te roesten in een schoolmediatheek. Als je gedoemd tot de Acer bent is de kans groot dat je kantoorpiñata wordt door pesterijtjes van volwassen mannen die infantiele memes op je rug plakken.

17. Je moet vanaf dag 2 eigenlijk weten hoe alles werkt. Dan stopt de aangekondigde 'begeleiding met alles' acuut. Als je nog steeds trekken vertoond van iemand voor wie het bedrijf nieuw is, zullen ze je al snel een lakse, laconieke klootzak gaan vinden.

18. Denk maar niet dat iemand in die zes maanden dat jij je uitslooft, jouw naam onthoudt. 'Sam?! Eh.. Sander? Sopraan? Sobibor? Kun je even 40 kopietjes schieten van het jaarverslag? Wel alles netjes inbinden hè?'

19. Je bazen geven niets om jouw persoonlijke omstandigheden. Een voorbeeld: Je ouders zijn net omgekomen door een auto-ongeluk. Je moet z.s.m. naar een mortuarium om ze te identificeren. Je leidinggevende: 'Och kind, wat een klap! Allebei je ouders ook? Kun je anders vragen of ze foto’s maken en naar je appen? We gaan zo vieren dat Siert al 48 jaar bij ons werkt en die tompoezen moeten echt op!'

20. 'Tamara!! Tara!? Trannie!!? Treblinka!? Ach meid, stop toch met die kankerstokjes!' Dat laatste zal niet naar je geroepen worden, maar wel vaak favoriet gespreksonderwerp zijn van ex-rokers Bianca en Willeke van personeelszaken, die je altijd met een scheve, naar tabak snakkende blik aankijken als jij het rookhok invlucht.

21. Ook als er nog iets te redden valt, geven ze geen fuck: Je oma’s kunstheup heeft zich tijdens een val van de trap door haar wervelkolom getorpedeerd, dus je moet z.s.m. naar het ziekenhuis om nog een laatste glimp van het mens op te vangen. Je leidinggevende: 'Wow, wat een verhaal joh! Wip je zo ff langs voor een tussentijdsgesprek?'

22. Je haalt niet uit je stage waar je voor kwam. Je wilde naam maken in de marketingbranche, maar bent per ongeluk omgeschoold tot barista slash receptionist slash onderdaan.

23. Bedrijven hebben het over doorstroming of een mogelijke baan, maar dat komt er nooit van. Het hoogst haalbare is wellicht een nog duivelser contract: de vervolgstage (weer onbetaald, maar dan 2 i.p.v. 1 scheppen koude pasta in de kantine). Maar oh wat willen ze jou graag erbij houden!

24. Dat fameuze bedrijfsfeest, waar de wildste verhalen over de ronde doen (het zou ieder jaar uitmonden in een gedrogeerd naaktfeestje waar Siert weer een zelfmoordpoging doet en Willeke en Bianca de sigarettenpeuken van de grond eten), wordt altijd gepland ná jouw stage.

25. Ze. geven. echt. geen. fuck. Je vriendin is net bevallen van jullie eerste. Al high-fivend baan je je een weg onder de menselijke ereboog van andere stagiairs. Eenmaal bij de kapstok voel je de bekende hand van een belerende vakman op je schouder: 'Zie dat je m’n mailtje al gelezen hebt. Hoor net dat Gerbert een heersend griepje te pakken heeft. Dus of jij even de bestellingen in Noordoost-Nederland op je rekening kunt nemen. Hasssstikke fijn, hoihoi!'

P.S. Dit is geschreven door de nieuwe stagiair van De Gladiool.