Waarom is een kamer huren in Amsterdam zó kut?

Amsterdam, de stad van gehandicapte duiven, duivenstront, duiven die op richels dreigen met stront, een immer aanhoudende kutbries en matcha latte’s van 9,50 euro. Logisch dat iedereen daar wil wonen en dat maakt een kamer vinden ondraaglijk kut.

De stad is overgenomen door rijke expats
“Dankzij de coronacrisis gaan ze allemaal weg”, zei men nog. Dikke onzin natuurlijk. Oud geld verdampt niet dankzij een pandemie, dat kost gelukkig alleen de lagere klassen de kop. Ja toch VVD’ers? Amsterdam zit nog steeds vol met the offspring van corrupte Brazilianen en Koreaanse textielhandelaren en die gaan ook heus niet weg. Of althans: zij zaten het afgelopen jaar in de Zuid-Amerikaanse zon te bakken terwijl wij vijf maanden lang opgesloten in onze kamers naar een mistroostig wolkendek keken. Nu de Amsterdamse lente arriveert trekken ze weer terug in hun appartementjes in De Pijp om jou een kans op een kamer te ontnemen.

Amsterdam is een walhalla voor vastgoedhandelaren
Een groene stad, een veilige stad, lekkere legale seks onder rood uv-licht, matige imitaties van elke keuken ter wereld, kortom: Amsterdam is stabiel as fuck. De prijzen blijven stijgen en dus is Amsterdam het doelwit van dat ridicuul kleine percentage mensen op deze aarde dat het geld heeft om een geheel pand te kopen.

Maar Amsterdam is ook een doelwit voor vaders van witte verwende kinderen
Die laatste paar appartementen die overblijven behoren toe aan de vaders van alle Anne-Fleurs in Nederland. Hun chronische aandachtstekort, gecreëerd door een overwerkte vader die in die paar spaarzame uren die hij thuis had kunnen zijn de secretaresse op zijn kantoor lag te neuken, wordt door de mantel der euroliefde bedekt met een leuke verdieping in de Jordaan. Kortom: ben jij geen expat, vastgoedhandelaar of Anne-Fleur, dan wordt de kans op een kamer in Amsterdam voor jou met het uur kleiner. Veel plezier op Kamernet of met de blowjob van je toekomstige huisbaas!

Nog niet uitgelachen?
Parken, wat een chaos