Waarom laten we ons toch zo vaak verleiden tot een gore bak Julia's?

Waarom laten we ons toch zo vaak verleiden tot een gore bak Julia's?

Beeld: Hanna Whittle

Hè gadver. Waarom hebben we toch massaal 8 euro over dat kleine bakje studentenpasta (penne van 80 cent met tomatensaus van 40 cent en twee korrels parmezaanse kaas van 2 cent)?

1) De illusie dat het gezond is omdat het de enige plek op het station is waar een beetje gekookt lijkt te worden

Dat moet je ze nageven. Het is de enige keten op treinstations die niet al hun voedsel in een pan met oud frituurvet pleurt en er mayo overheen spuit. Het is überhaupt de enige plek op station, naast de AKO, die niet naar een koude frikandel curry ruikt. Bij Julia's wordt er nog traditioneel voor je gekookt met producten die, vergeleken met de rauwe uienringen van de Burger King, BIJNA vers lijken. Maar schijn bedriegt: alles komt uit één diepvrieszak en communicatiestudent Shalissa roert er maximaal twintig seconden doorheen voor ze het in je wokbox schuift. Hoezo val je voor deze shit dan? Ze maken geen gebruik van de kleuren geel of rood, dé kleuren die staan voor goedkope snacks en exploderende aorta's. Bij Julia's is alles in de kleur lime. Je krijgt er een loungy, helemaal lekker vegan-schijf-van-vijf-Beter-Leven-Keurmerk-gevoel van.

2) De illusie dat het door en door Italiaans is omdat het er uitziet als een fancy restaurant

Dit zijn de slinkse trucjes van Julia's om je te doen geloven dat je luxueus gaat dineren aan de Amalfikust, terwijl je eigenlijk gewoon op een winderig Naarden-Bussum staat.

  • Het feit dat je een espresso bij je pasta kunt krijgen, een beetje alsof een fake Nederlands restaurant in Italië kroketten met stroopwafelvulling zou aanbieden
  • Het interieur van een IKEA-showroom waardoor in ieder geval je moeder denkt dat dit die succesvolle keten van Jamie Oliver is
  • De plastic planten en kruiden die op tafel staan waardoor je je in een Toscaanse botanische tuin waant op Amsterdam Sloterdijk
  • In tegenstelling tot álle andere etablissementen op het station, werken er alleen maar lekkere mensen bij de Julia's zodat je maag ook je pik achternaloopt
  • Overal wordt rucola overheen gesprenkeld en rucola kan een simpel een broodje kaas nog 'ambachtelijk' maken (shoutout naar De Broodzaak)
  • De pakkende, heb-zin-in-Gardameer-slogan 'cucina Italiana': zelfs Mussolini draait zich om in zijn graf als 'ie hoort dat twee AH Basic mozzarellasnippers 1,50 extra kosten
  • Het zilveren wegwerpvorkje waardoor je denkt dat je kaviaar eet in plaats van zure room met aangebrande spekjes

3) De illusie dat je zo'n bak koolhydraten met knoflook niet ruikt in de trein

Dat doe je dus wel, bambina. Als jij Pandora's carbonara-doos opent in de trein, ruikt de hele coupé tot aan het eindstation naar studentenflat.