Dit is waarom iedereen moet kappen met zichzelf 'reiziger' noemen

Dit is waarom iedereen moet kappen met zichzelf 'reiziger' noemen

Beeld: Hanna Whittle

Er is één ding dat jonge Nederlanders erger vinden dan overvallen, beschoten of vermoord worden op een verre reis: toerist genoemd worden. We praten onszelf collectief aan dat we reizigers en ontdekkers zijn die overal waar we komen voor het eerst de Nederlandse vlag planten. 1) Dit riekt naar kolonialisme en 2) er is geen fuck meer onontdekt in de wereld. De tijd dat Chris Zegers een strand in Panama 'ontdekte' voor Yorin Travel is voorbij. En zelfs toen filmden ze precies het stukje strand waar geen rode Amerikaanse toeristen aan het spit lagen te braden.

Geloof het of niet, je bent een toerist en het wordt tijd dat je dat weer gaat omarmen.

Maar toeristen vind je toch alleen in Amsterdam en Venetië, knabbelend aan een Nutella-pannekoek op het centraalste plein van de stad?

Het feit dat je geen PARIS-PARIS-PARIS-PARIS-tas meer koopt, wil nog niet zeggen dat je geen toerist meer bent. In de toerismesector weten ze dondersgoed dat je de Costa Brava en de Big Ben wel hebt gezien en toe bent aan iets waar nog niet 99,9 procent van je omgeving al is geweest. Daarom heten plekken tegenwoordig 'ongerept Groenland', 'onontdekt Zuid-Soedan', 'authentiek Phuket' en kun je 'off the beaten track' in Tsjernobyl . Maar guess what, dat is het allemaal niet, deze vakanties zijn voor je uitgestippeld en miljoenen andere backpackers met Lonely Planets onder hun arm gingen je voor. En ook al zou het nog relatief rustig zijn qua toerisme, omdat jij daar geld uitgeeft duurt het niet lang voordat daar ook all-inclusive Golden Star Aqua Paradise Hotels en Brabantse animatieteams hun plek komen opeisen.

Maar ik ben avontuurlijk, benieuwd naar andere culturen en wil graag een local experience, dat hoort toch niet bij toerisme?

Toeristische plekken zijn niet voor niets toeristisch. Als Charleroi echt leuk was, zou dat inmiddels wel een sexy hotspot zijn geworden. Jij gaat ook niet naar plekken waar niks is dat je boeit, anders zou je wel vaker in Almere en Emmen rondhangen toch? En als je echt een 'local experience' zou willen, in India bijvoorbeeld, zou je eigenlijk ook op straat moeten poepen, uit die gore Ganges moeten drinken, jarenlang moeten leven met corruptie en groepsverkrachtingen en je ff lekker laten onderdompelen in de onderste klasse van het kastenstelsel zoals de meesten daar. Dat ga je fucking nóóit doen, hoe 'avontuurlijk' je ook bent. Dat je een keer iets pittigs eet in een arme buurt of via een crappy touwbrug naar een tempel klautert, maakt je nog geen local. Je verblijft alsnog in een luxe, goedbeveiligde bunker met een wc zoals je 'm kent, het liefst inclusief zwembad. Eigenlijk precies zoals je toeristenouders doen in Zuid-Frankrijk.

Oké oké Gladiool, maar wat moet ik nu doen dan?

Hoewel we hier allemaal een handje van hebben (je kijkt gewoon liever naar foto's van een baaitje in Vietnam dan naar iemand die de Eiffeltoren oppakt), zou je bijvoorbeeld niet meer dingen kunnen zeggen als 'we moeten deze zomer naar Kameroen gaan, nu hebben toeristen het nog niet ontdekt!' Of je zou niet meer kunnen neerkijken op mensen die hun tentje opzetten op de Hoge Veluwe of wél onder de indruk zijn van Londen. Omdat jij meer kilometers maakt, heb je niet per se betere of uniekere verhalen. Ga gewoon weer eens met je paardenvriendinnen uit 6VWO een weekendje naar Londen en ga naar alle highlights (die gewoon best wel heel erg mooi zijn) en beloof dat je het dan niet steeds hebt over 'hoe erg je Ecuador mist'.