Het internettypetje: de irritante foodblogger

Beeld: Hanna Whittle

Wie?

De derde internetgebruiker in de rubriek 'Internettypetje' zijn de overdreven foodbloggers. Om onze ergernis uit te leggen gebruiker we even foodblogger Melanie, beter bekend als 'naturallymelanie' op Instagram. Deze sportieve vegan deelt geregeld foto's van plantaardige gerechten met haar kleine 10.000 volgers. Wie snel door haar creaties gaat, zal denken: 'Leuk al die kleurtjes. Zal wel lekker zijn.' Wie echter een scherpere blik op de foto's werpt, zal tot een schokkende conclusie komen over deze ogenschijnlijk gezonde Hollandse meid: Melanie koestert een diepgewortelde haat jegens smaakstoffen.

Waarom?

Schip na schip is vanuit Nederland naar Indië gevaren om exotische specerijen en kruiden te roven en iedereen die in de weg stond te vermoorden. Je zou dan toch op z’n minst verwachten dat Nederlandse foodbloggers uit respect voor alle liters bloed die zijn gevloeid, gebruik zouden maken van al die aromatische smaken en tintelende geuren? Hier denkt ‘naturallymelanie’ dus heel anders over. Zij weigert resoluut haar smaakpapillen en die van haar volgers ook maar iets te gunnen. Elke mogelijke sensatie in de mond is streng verboden!

De senioren onder ons zullen bij het zien van deze 'lovely potato bowl' de smaak en geur van de jaren '40-'45 voelen bovenkomen. De jongeren onder ons zullen zich meteen de droge bek herinneren die je krijgt als je een pilletje slikt.

Misschien heeft Melanie zo'n druk bestaan dat ze gewoon vaak vergeet om smaakstoffen toe te voegen? Nope. Melanie had in de week dat ze deze lunch thuis bereidde minder uren gewerkt en dus alle tijd. Misschien heeft ze gewoon iets tegen buitenlandse producten? Vegan en PVV-stemmer? Nee, dat bestaat niet.

Zou Melanie haar volgers gekocht hebben om positieve comments achter te laten of leven er echt meer mensen in onze samenleving met kruiden- en specerijentyfus?

En nu?

Nu zit er niets anders op dan Melanie vriendelijk doch dringend te verzoeken haar account permanent offline te halen. Of nog beter, om ons een keer te verrassen met een maaltijd die iets met onze tong doet. Al is het maar een snufje zout, een korreltje. Melanie, please.