Waarom zijn we altijd verbaasd als het regent terwijl het hier letterlijk altijd regent?

Beeld: Hanna Whittle en Marijtje Berghuis

We hebben weer een Nederlandse traditie van stal gehaald!

Wat is dit?

Nederlanders lijken maar niet te kunnen accepteren dat regen net zo goed bij ons land hoort als rookworst, de Blokker en racisme. Er wordt nooit gezegd 'Het regent': het is altijd 'Huh?! Het regent!!' Of 'Wat?! Regent het???!' De nationale verbazing die uitbreekt als onze jaarlijkse week sneeuw valt is al vreemd genoeg. We zijn toch ook nooit verbaasd over andere jaarlijks terugkerende fenomenen, zoals Hemelvaartsdag of ik zeg maar wat, 11 juni? Maar dat we ons verbazen om regen is nog veel raarder, want dat is ons op één na meest voorkomende weertype. Na 'dik wolkendek'.

Waarom is het zo Nederlands?

We hebben in dit land een uitdrukking die letterlijk gebaseerd lijkt op dit gedrag: mooi weer spelen. En dat is precies wat we graag doen, als samenleving. Er worden wekelijks homo's in elkaar geslagen met bakstenen of betonscharen, maar: homofobie bestaat hier niet. Onze nationale held is een overduidelijke karikatuur van een zwarte slaaf, maar: racisme bestaat hier niet. Ons zeeklimaat kenmerkt zich door regenval die gespreid valt over het hele jaar, maar: 'Omg Marit kijk het regent???!!! In juli???'

Wat de fuck kun je hiervan leren?

Als er in Nederland een weeralarm wordt afgekondigd, dan betekent dat niet per se dat er gevaar is, maar meer dat we hartstikke ontevreden zijn met wat voor weer het momenteel is. Nederlanders op de Antillen lachen zichzelf in een dwarslaesie door wat wij storm noemen. Er is hier nooit storm. Maar er is hier altijd gematigd rotweer, en Nederlanders zijn de beste van de wereld als het gaat om mooi weer spelen. Letterlijk en figuurlijk. En als dat je niet bevalt, dan rot je maar op doe je maar alsof er helemaal niks aan de hand is.