Waarom is pitten in een hostel toch zo fucking chill?

Waarom is pitten in een hostel toch zo fucking chill?

Beeld: Hanna Whittle & Marijtje Berghuis

Voor iedereen met een sociale inborst en een kolossale studieschuld bestaat het hostel: een broeinest van straatarme twintigers die de wereld willen zien en geen probleem hebben met het delen van douches of het inhaleren van elkaars nachtruftjes.

Ben je nog niet gevallen voor de luxe van het Hilton of Marriott? Slaap eens in een hostel, je gaat het geweldig vinden!

  • Je slaapt meestal met een stuk of 10 andere mensen op een slecht geventileerde kamer, dus als je geluk hebt blijven die vleesaroma's de volle 8 uur in je longen hangen. Staat bijna gelijk aan een gratis maaltijd!
  • En als je niet van mensen houdt: er is altijd wel een bedbug of andersoortige matrasmijt die je gezelschap houdt.
  • Hosteldorms liggen altijd vol met deobussen, krokante strings, natte handdoeken, sporttassen, lege Pringles-bussen en uit hoofdharen bestaande stofwolken, dus denk aan je rug en kijk uit waar je loopt!
  • Er is altijd wel iemand aan te klampen in de common room als je verlegen zit om een praatje. Heb je het gevoel dat Dan en Matt uit Christchurch je ontwijken? No worries, je kan jezelf altijd nog opdringen aan schuchtere Wiktoria uit Poznań die dacht dat ze zichzelf wel ff ging vinden op een solotrip door Guatemala.
  • Moet Wiktoria ook al niks van je hebben? Ga dan demonstratief met een opengeslagen Lonely Planet in de common room zitten en maak oogcontact met iedereen tot iemand je eindelijk mee vraagt om op een olifant te gaan zitten en het beest een hernia te bezorgen. Fun!
  • Slapen in een hostel is fucking goedkoop, als je geluk hebt in een Zuidoost-Aziatisch land kan je al voor 3 bat en een paar rattenkeutels in een 12-mixed dorm op Koh Phi Phi terecht.
  • Verwacht geen inrichting waar meer dan drie seconden creativiteit aan is besteed. Als je op Hostelworld een 'chique' hostel denkt te hebben gevonden zal bij aankomst áltijd blijken dat dit zo leek omdat ze toevallig witte muren zonder inspirational quotes, landkaarten of afscheidsberichtjes van gasten hebben. Dit is geen design, het geld was gewoon op. Als je vaak in hostels verblijft zijn je standaarden gewoon laag, sorry babe!
  • Oké behalve dan in veel delen van Europa waar hostels eigenlijk bijna even duur zijn als een pauperhotelletje, maar hey, alleen is ook maar alleen.
  • Er is altijd een gore, gemeenschappelijke keuken waar jij - net als thuis - je befaamde 'penne met koude knakworst' kan bereiden, zodat je Darmstadt niet aan de lokale cuisine hoeft te wennen.
  • Er zal altijd iemand in het hostel aanwezig zijn met een gitaar en een Hardrock Cafe-shirt.
  • Als je geluk hebt organiseert je hostel ook avonden waarop je gratis (en relatief smerig) voedsel krijgt in ruil voor een -door jou- bij elkaar gelogen Tripadvisor-review
  • Die avonden zijn trouwens perfect om lekker te socializen met alle andere travellers: raak per ongeluk iemands hand aan terwijl je voor de fles ketchup gaat en je wéét gewoon dat je die avond samen naar de klote gaat, elkaar vervolgens toevoegt op Facebook en nooit meer spreekt.
  • Dat naar de klote gaan gaat helemaal makkelijk zijn omdat er minstens vier keer per week een pubcrawl wordt georganiseerd door je notoire partyhostel, wat betekent dat je vier keer per week een perfecte aanleiding hebt om ladderzat door het historische centrum van Praag te strompelen en niks van de cultuur mee te krijgen.
  • Er is altijd wel een leuke Maleisische moslimmeid in je dorm die om 4u 's nachts haar koran-app af laat gaan om ff te bidden, stap uit je comfortzone en vertel haar eens dat je respect hebt voor haar godsdienst omdat je gister nog een couscoussalade hebt gekocht op het station.
  • En als je dan net weer in slaap bent gedommeld achter dat gore bedgordijntje (of een zelfgeimproviseerd gordijntje gemaakt van je eigenste ruklap), zul je zien dat er altijd wel iemand z'n harde, stoffige dreads gaat fohnen om half 6 's ochtends.
  • Die gordijntjes komen trouwens ook heel goed van pas als je een lekkertje hebt ontmoet tijdens de 'FREE DINNER @ COMMON ROOM BRING YOUR HAPPY SMILE!' en zin hebt in bedompte hostelseks waar je al je kamergenoten zonder oordoppen kwaad mee maakt.
  • Zorg alleen dat je niet ál te uitgebreid te werk gaat: grote kans dat de backpacker die onder je ligt te pitten niet vrolijk wordt van alle huidschilfers, opgedroogde urinesamples en exotische luizen die loskomen uit je matras door dat ritmische gepomp.
  • Als je een keer iets kwijt bent verander je binnen een seconde in een bitchy versie van de Rijdende Rechter en ga je onmiddellijk met dat vingertje potentiële schuldigen aanwijzen terwijl je er na een uurtje achterkomt dat je moneybelt gewoon tussen je vuile slips lag.
  • Het is áltijd gezellig met het hostelpersoneel! Er werken twee type mensen: de eerste is die gast met een stoffige paardenstaart die de hele dag zit te Facebooken, op al jouw vragen 'i don't know' antwoord en te weinig verdient om jou enige service te verlenen. Wat hij dan wel nog doet is - enorm verveeld - een citymapfoldertje aan je geven met daarop de highlights van de stad (meestal gewoon de KFC en Club Arena XL) aangekruist. Hoppa, taak voltooid, terug naar die Facebooktimeline refreshen!
  • En de ander is die overenthousiaste meid die net zo goed in het animatieteam van Roompot Zoutelande had kunnen werken. Ze heeft zoveel energie dat ze naast alle pubcrawls ook Wii-Fit toernooien en pizzanights organiseert en af en toe zelfs een dakloze gast neukt die een beetje op de zanger van Fall Out Boy lijkt en op woensdag de restjes van het diner mag ophalen.
  • De gemiddelde hostelbezoeker mag graag genieten van een potje drum 'n bass, hou daar rekening mee als je een gesprek over muziek aan gaat met iemand.
  • De hele sfeer in hostels is uberhaupt vaak best alternatief, links en 'peace, love and unity'. Laat je giletje en mok met Annabel Nanninga's kop erop dus lekker thuis.
  • Er is overigens ook altijd wel één creep die al wekenlang in het goedkoopste hostel van downtown Phnom Penh woont en waarvan mensen zich afvragen wie in godsnaam z'n vader mee op reis heeft genomen? Meestal is het namelijk een onverzorgde man van 40 die je intense 'waag het niet om te snitchen ik snijd je mooie keeltje door'-blikken geeft als hij 's nachts een joint opsteekt in z'n bunkbed en telkens z'n collectie kinderporno wegmoffelt als er iemand te lang naar z'n rugtas kijkt.
  • Er is altijd wel een Duits stelletje dat al 5 jaar samen is en al zo'n 4 jaar niet meer tegen elkaar praat en daarom maar in een stapelbed in plaats van een romantische AirBnB slaapt. Ze liggen boven elkaar en gedragen zich als een broer en zus die toevallig een toilettas delen.
  • Je bent letterlijk nog nooit zo populair geweest in de 20 jaar dat je in Ruurlo woonde als tijdens je driedaagse verblijf in het H20 hostel in Ljubljana. Je liep naar binnen, iedereen zag aan je miserabele kop dat jij - net als hen - hartstikke eenzaam was en hoppa: er werden meteen plannen gemaakt om samen in de Hop On/Hop Off-bus te stappen. That's the power of hostels, mate!