Zo ziet elk niksig hipsterwinkeltje vol dure, onbruikbare spullen eruit!

Niksige winkeltjes met witte muren, verveelde verkoopsters op MacBook Airs en tafels vol met dure troepjes. Cactussen, oorbelletjes, stolpen, mokken, vaasjes, geurkaarsen, sierkussentjes, espradilles, vergulden ananassen. Het houdt niet op. Alles is overpriced, heeft bijna nooit een functie en weet alsnog je aandacht te trekken. Hoe doen ze dat toch?

Dit zijn alle elementen die een niksig hipsterwinkeltje vol dure, onbruikbare frutseltjes en snuisterijen nodig heeft.

We beginnen met de basics:

  • Als je nou zelf zo'n dom winkeltje zou willen beginnen, zorg dan dat je een winkelruimte huurt net voordat een voormalige achterstandswijk opeens 'happening' en 'een broedplaats voor jonge creatieven' wordt. Zo is de huur lekker laag.
  • Werk het allerliefst een noodlijdende middenstander uit het pand om de toon te zetten. Een Oud-Hollandsche kruidenier of Turkse groenteboer doen het altijd goed.
  • Start een crowdfundingpagina op en guilttrip al je Facebookvrienden in het meebetalen aan wat potten witte verf, mooie etalagestickers (wit en in nonchalant font!) en een eikenhouten vloer.
  • Denk na over een pakkende naam voor je snuisterijenwinkeltje. Hoe vervelender de naam is, hoe langer hij blijft hangen! Denk aan een combinatie van de namen van jou en je beste vriendinnetje met wie je het winkeltje gaat runnen. Simpelweg Lisa + Sofie? Of Lisofie? Of iets waarvan mensen nog chagrijniger worden? Iets over je lievelingsstad Parijs? 'Paris, je t'aime'? Of een leuke knipoog naar je inspiratiebron, 'Klein Berlijn'?
  • Je maakt onmiddellijk een Pinterest-account aan en kopieert alles dat je tegenkomt. Heeft ene LovelyAnnie1988 een opgezette rat onder een stolp op haar vensterbank? Dan neem jij ook een opgezette rat onder een stolp op je vensterbank.
  • Elk niksig hipsterwinkeltje behelst het huiskamergevoel. Een hele ontoegankelijke, doodgestijlde huiskamer waarin alles toevallig te koop is. In het ideale geval kan je er daarom ook een latte of, beter nog, een glas komkommer-met-munt-water krijgen.

Dit is hoe klant en eigenaar zich gedragen in zo'n rottige hipsterwinkeltje:

  • Als klant in dit soort winkeltjes is het zaak dat je altijd een zeker ongemak uitstraalt. Accepteer dat je als een iets te dikke olifant door een porseleinkast loopt en dat je waarschijnlijk toch niks gaat kopen omdat alles te duur is. Geef de verkoper het gevoel dat je heus wel overweegt om zo'n mooie stolp of cactus te kopen, door er voorzichtig eentje op te tillen, van dichtbij te bekijken en weer neer te zetten. Niemand hoeft te weten dat je je stolpen gewoon bij de Xenos koopt.

  • Als eigenaar hoef je niet heel veel te doen. Zorg dat je een kassa of balie hebt om je achter te verschuilen en verveel iedereen die binnenkomt met je 'Tame Impala meets James Blake meets de soundtrack van Stranger Things'-playlist op Spotify. Wacht altijd tot de ongemakkelijke klant jou groet, voor je ongeïnteresseerd 'hi' terugzegt zonder van je laptop op te kijken. Als er per ongeluk twee klanten tegelijkertijd in de winkel zijn, rommel dan wat in de opslag tot ze weg zijn. Straal ALTIJD uit dat je toch wel rondkomt deze maand en niet perse écht iets hoeft te verkopen, ofzo. Als je echt niet van klanten houdt kun je altijd nog overwegen om geen prijskaartjes aan je spullen te hangen, zodat ze elke keer voorzichtig aan jou moeten vragen hoeveel iets kost, om vervolgens af te druipen als je ze (wederom verveeld) vertelt dat die keukenrolhouder van marmer minstens 500 euro moet opleveren.

En dit moet er allemaal te koop zijn in zo'n snuisterijenwinkeltje

  • Geurkaarsen met enorm aanstellerige geuren als 'een zonnige dinsdagochtend zonder kater', 'vers gemaaid gras', 'uitslapen met papa', 'cupcakes eten met je beste vriendinnetje', 'mijn dode mama's parfum', 'houten tuinmeubels' en meer van dat soort hersendodende onzin. Dat alles uiteindelijk allemaal naar lavendel en vanille ruikt merken klanten toch thuis pas.
  • Oorbelletjes, kettinkjes, hangertjes, brochejes, pareltjes, ringetjes en andere sieraden die zo klein, breekbaar en duur zijn dat je er altijd een verkleinwoord van moet maken. Alles moet overigens van een lokale, verveelde pas-gescheiden sieradenmaakster zijn die sinds 3 jaar zichzelf heeft hervonden en nu leeft van alimentatie en het verkopen van 'schattige oorbelletjes' in jouw winkel. En op Etsy natuurlijk. Dit soort mensen zitten altijd op Etsy.

  • Stolpen. Alles moet onder een stolp komen te staan. Niet alleen opgezette ratten. Alles wordt namelijk mooier en bijzonderder zodra het onder een stolp staat. Leg maar eens een afstandsbediening onder een stolp! Of een tampon! Hipsters zullen elkaar in het gezicht steken om dichterbij jouw tamponstolp te komen!
  • Cactussen. Of cacti? Ken je dat, dat iets doodnormaals verpest wordt door de mensen die het ophemelen? Dat is in de afgelopen jaren gebeurd met een onschuldige plantsoort. RIP cactus. We denken nog vaak terug aan die jaren dat je stof stond te vangen bij onze ouders achter de bank.
  • Opgezette, dode dieren. Te vroeg gestorven vlinders in een leuke houten lijst, heerlijk voor boven de blauwfluwelen chaise longue ('Die is ook gewoon te koop hoor!') waar klanten op kunnen zitten als ze even pijn aan hun rug hebben van het, gebocheld, bekijken van al die heerlijke ditjes en datjes die er te koop zijn. En natuurlijk hangt er ook een prachtige hertenkop aan de muur! En een opgezet knaagdier op een tak doet het ook altijd goed! Zet het beest tussen de cacti neer en het is net alsof je als klant een 'urban jungle' binnenstapt!

  • Alles wat met Parijs te maken heeft. Kleine Eiffeltorentjes waar je niks aan hebt, een fotoboek met saaie zwart-wit foto's van Parijzenaren die je niet kent, een handtasje in de vorm van een macaron of een poster waarop het woord 'oui' drie keer staat.
  • Telefoonhoesjes in pastelkleuren met ludieke tekstjes en tekeningen waar zelfs de chillste monnik een woedeaanval van zou krijgen. Denk aan een ludiek en bloedirritant statement als 'I love pizza!' op een babyroze telefoonhoesje. Meisjes met eetstoornissen love it!
  • Schriftjes, opschrijfboekjes, dagboeken, briefpapier, pennen en nog meer schrijfwaar waar je betovergrootmoeder een vochtige onderrok van zou krijgen. De clientèle is namelijk van het soort 'altijd maar apart willen zijn, binnen bepaalde grenzen'. Dit betekent vooral dat ze zichzelf graag onderscheiden met hele saaie dingen. Door bijvoorbeeld te zeggen dat ze 'de dagen missen dat mensen elkaar nog een brief of een kaartje stuurden'.

  • Dingen met fruit. Vooral de ananas is erg populair in dit soort winkeltjes. Gewoon omdat 'ie er zo lekker bijzonder uit ziet. En al helemaal met een mooi off-white lakje eroverheen, of gedipt in gouden verf! Maar ook kersen, meloenen en appels doen het goed op onnodige hebbedingetjes als etui's, make up-spiegeltjes, enkelsokjes en bloempotjes.
  • LP's natuurlijk! Ondanks het feit dat niks zo lekker wegluistert als een mp3'tje zonder armoedig gekraak, zijn er nog steeds mensen die overdreven enthousiast reageren als ze een winkel binnenlopen en er staat een roze design platenspeler van Crosley op een tafel. Met daarnaast wat extreem doordacht neergelegde lp's van saaie bands die totaal onrechtmatige sterrecensies op Pitchfork hebben gehad. Doet er verder even niet toe dat de winkeleigenaar keihard Spotify aan het pompen is en dat die platenspeler niet eens aangesloten is.
  • Ingelijste quotes van saaie dode mensen als John Lennon, Andy Warhol en Coco Chanel. Zelfs de domste dingen die deze lui hebben gezegd kan nog ingelijst worden en mensen kopen het! Raad maar eens hoeveel Pinterest-meisjes zelfs de quote 'Ik ga echt geen foto meer van haar liken, die bitch heeft al minstens een halfjaar niks meer van mij geliked. Zelfs niet op Facebook!' boven hun bed zouden hangen als we zouden beweren dat Marilyn Monroe het gezegd zou hebben. R.I.P. schat.