Dit zijn de 9 clichés die elke hbo-student herkent

Beeld: Hanna Whittle en Nathan Stuger

Was jij ook zo enthousiast toen je eindelijk van de middelbare school afkwam? Dacht je dat de wereld aan je voeten lag en het echte leven nu eindelijk ging beginnen? En was jij ook zo teleurgesteld toen je erachter kwam wat een gore teleurstelling elke hbo-opleiding ooit bleek?

Dit zijn de typische dingen die altijd kut zijn aan een hbo-opleiding:

1. Je krijgt altijd les van uitgebluste docenten

Dit zijn vaak net niet overspannen herintreders, die ieder moment jankend het lokaal uit kunnen stormen als hun MacBook wéér per ongeluk porno streamt op het Smartboard. Ze staan met nog minder passie voor de klas dan dat je oom en tante uit Groesbeek elkaar in bed vieze woorden toebijten tijdens één van hun ijskoude droogneukpartijen. Voor diepgang of inhoudelijke vragen hoef je bij deze docenten al helemaal niet te zijn. Alles wat ze weten staat in een tien jaar oude powerpointpresentatie. Zo eentje met veel te veel tekst, opgemaakt in Arial tegen een witte achtergrond waarvan het onmogelijk is om niet bij in een diepe slaap te sussen.

2. Je zit altijd met dezelfde types in de klas

Zoals de geprivilegieerde Robert-Jan die iedereen constant wijst op zijn theoretisch onderscheidend vermogen dat hij vergaarde op het vwo. Of Rob, een bijdehante jongen die tijdens het eerste hoorcollege iedereen de hele tijd tot stilte maant, daarna nooit meer komt opdagen en op mysterieuze wijze van de aardbodem verdwenen lijkt. Of Tineke, de huismoeder van 46 die tijdens haar midlifecrisis heeft besloten dat 'het roer radicaal om moest' en commercieel economist wilt worden. Ze heeft geen idee wat dat is, maar het klinkt geëmancipeerder dan stofzuigen. En misschien wel de irritantste is Patrick, de nul-passie-nul-ambitie middelbare scholier die nergens een mening over heeft en z'n havo-jaren de beste jaren uit zijn leven blijft vinden.

3. Je pist op mbo'ers terwijl je op je knieën gaat voor wo'ers

In ons onderwijzend kastenstelsel bepalen wo'ers het discours en kijk je neer op mbo'ers. Jij wordt vol minachting aangestaard omdat je 'maar' hbo doet. Iedereen gaat er dan ook van uit dat deze opleiding vooral als opstapje richting een sjieke wo-studie aan een deftige universiteit dient. Want voor je plezier of ontwikkeling zit je natuurlijk niet op het hbo. Gelukkig kan je altijd nog InHolland uitlachen. Met grootschalige tentamen fraude, te makkelijke studies en het hoogste aantal dropouts is het daar nog steeds het allerkutst!

4. Je moet altijd aan iedereen uitleggen wat je studie nou precies inhoudt

Het hbo is vooral een verzameling van honderden, elkaar overlappende opleidingen met elk een dure Engelse marketingterm in de naam. 'Waarom ik voor Visual Enginering Media Management koos? Heb wel iets met tv en YouTube!' Daar zit je dan, op een onderwijsinstelling die truien uitdeelt waarop ze zichzelf University of Applied Sciences noemen, omdat ze hogeschool toch iets te schools vinden klinken. Maar hè, modder jij nog maar lekker een paar jaar aan voor je Bachelor Degree in Creative Media Entrepreneurship!

5. Je leven staat vier jaar lang in het teken van studieloopbaanbegeleiding

Dankzij 36 ingeroosterde uren SLB per week kom je nooit echt toe aan het ontplooien van je eigen talenten. Helaas word je daarentegen wel beroofd van elke vorm van creativiteit en afgestompt tot een minuscuul zielig hompje hopeloos mens.

6. Je stopt net zo makkelijk met een hbo-studie als dat je je profielfoto verandert

Omdat er duizend verschillende opleidingen zijn, ben je constant bang dat je voor de verkeerde studie hebt gekozen. Als je in je derde jaar tijdens een les Emancipative Creative Storytelling leert wat een persoonsvorm is, ben je er klaar mee. 'Misschien probeer ik volgend jaar dan toch maar Cultureel Maatschappelijk Toegepaste Psychologie, daar ligt mijn passie denk ik echt!' Eenmaal daar aan begonnen stop je er na drie maanden mee, want je kreeg niet helemaal een lekkere vibe. Misschien toch maar tijd voor die bachelor Pedagogisch Photoshoppen!

7. Je zit altijd in van die net-niet plekken als Den Bosch, Arnhem, Breda, Zwolle, Diemen of Alkmaar

De school zelf lijkt altijd op een grauw Oost-Berlijns betonblok, waar de DDR stelselmatig mensen de dood in martelden. Je studiegenoten wonen nog in kleine omliggende dorpen bij hun ouders. En in de stad is één bruin café waar je op de vrijdagmiddag tijdens de Happy Hour 5% studentenkorting kan krijgen als je je tieten flasht aan de geniepige barman. Op de Bijbelse studiegroep met Toos na, leeft het studentenleven eigenlijk totaal niet bij jou. Ondanks deze diepe teleurstelling voel je je toch altijd weer verplicht om jezelf tegen iedereen te verantwoorden over het hbo-studentenleven.

8. Je wordt verplicht honderd boeken aan te schaffen die je nooit gaat gebruiken

Je bent 285 euro lichter en leeft komend semester op LU Minicrackers met Raak Vruchtensiroop. Met een grove leugen word je verzekerd dat je je deze boeken 'ECHT moet kopen als je je P wilt halen!' Deze boeken dragen titels als: 'I'll be Feedback' of 'Powerpoint taken: De sleutel tot een succesvolle presentatie' en zijn vaak zelf geschreven door de docent die jou dit vak geeft. De enige pagina's die je uiteindelijk raadpleegt, gebruik je als noodoplossing voor pleepapier dat je niet kon kopen.

9. Je doet áltijd, álles in projectgroepjes

Van jou wordt verwacht je hele ziel en zaligheid in extreme schoolse shit te steken. Zogenaamd om je voor te bereiden op het overleven als professional in de wereld van morgen. Je bent helaas wel compleet afhankelijk van groepsgenoten die het altijd laten afweten. Tel daar nul zelfstandigheid bij op en behandeld worden als een kleine, ongehoorzame terrorkleuter. Terwijl het eigenlijk voor iedereen de makkelijkste manier is om vier jaar lang mee te liften op het succes van medestudenten en zo alle benodigde studiepunten binnen te sprokkelen. Of je kunt je groepsgenoten die geen fuck uitvoerden, glashard naaien in je reflectieverslag. Dat geeft ook een lekker gevoel.