Dit zijn de 7 type Nederlanders die meedoen aan de Zwarte Piet-discussie

Beeld: Hanna Whittle & Nathan Stuger

Dit jaar zijn de kampen binnen het pietendebat helderder dan ooit. Wie doen er allemaal mee?

1) De trotse racist

De trotse racist woont in Facebook-comments onder polariserende berichten van De Telegraaf, RTL Nieuws, AD of andere mediakanalen die hun professionaliteit en empathie elk jaar rond begin november, hoppa, in de kliko donderen. Deze trotse verdediger van racistische tradities zal altijd beweren dat anti-piet demonstranten criminelen zijn en een kinderfeest verpesten met hun 'gejank over racisme'. Met die kinderen heeft 'ie overigens echt héél erg veel: hij haalt ze er -tijdens z'n fulltime baan als racist - altijd bij in de vorm van de drogreden 'denk toch aan de kinderen'. Wat hij hier eigenlijk mee probeert te zeggen is 'laat onze witte kinderen met rust en ga lekker terug naar je eigen land, brutale indringers'. Intussen is de trotse racist altijd haantje de voorste om vers afgehakte varkenskoppen over het hek te gooien of zelfs brandjes te stichten bij azc's waar ook gewoon kinderen wonen. Dit zijn echter kinderen met een rijkere pigmentatie waar hij geen ene fuck om geeft.

2) De bescheiden racist

Dit is vaak een hoogopgeleid persoon dat er alles aan doet om gematigd en vooral niet racistisch over te komen, maar als je geluk hebt zie je af en toe z'n ware aard en valt 'ie door de mand met z'n vuile leugens. Als je 'm erop wijst dat Zwarte Piet een slaaf voor moet stellen met z'n blackface, rode lippen, gouden slavenoorbellen en afropruik, zal hij altijd doen alsof je een hysterische druktemaker bent. Om je daarna in een veel te lange preek te vertellen dat Piet een Moor was, een echte edelman. Van slavernij was volgens hem helemaal geen sprake, Zwarte Piet en Sinterklaas zijn al eeuwenlang gewoon buddies. Dit is overigens ook diezelfde guy die altijd als eerste begint over het feit dat witte mensen 'ooit óók slaaf van arabieren waren, hoor!'

3) De zelfhatende allochtoon

Iedereen heeft wel zo'n Brabon-ger in z'n omgeving. Dit zijn vaak allochtonen die eindelijk zijn geaccepteerd in hun gebroken witte nieuwbouwwijk en die niet van plan zijn om dit nu te gaan verpesten met iets futiels als 'een mening over rassenhaat'. Je herkent de allochtone racist aan de invloedrijke Remco in zijn omgeving. Dit kan een collega of buurman zijn en deze Remco zal hem vaak op het hart hebben gedrukt dat hij 'wel een goeie is' en 'absoluut niet zoals dat andere tuig'. Dankzij Remco is de allochtone racist z'n eigen volk gaan haten en wil hij gewoon alleen maar vredig assimileren, het AD lezen en stamppot eten. Het liefst terwijl hij schouderklopjes krijgt van alle Remco's in dit land.

4) De vermoeide middenstander

"Pff, ik ben gewoon zooooo moe van die hele discussie! Maar van beide kanten hoor!" Dit is hoe elke klaagzang van de vermoeide middenstander altijd begint. Hij is moe van de discussie, moe van de media-aandacht, moe van de demonstraties, moe van die zeurpieten... OEPS! De vermoeide middenstander begint altijd in het super onpartijdige midden en verrast z'n aanschouwers dan toch altijd weer met een voorspelbare ruk naar rechts. Hij ziet zichzelf als een zeer bewust persoon die midden in de samenleving staat maar heeft letterlijk geen flauw idee wat voor een extreme luxe het is om te kunnen zeuren dat je 'moe' bent van een discussie over racisme.

5) De witte helper

Deze begripvolle, linkse rakker tekende ooit de Pietitie omdat 'ie warme gevoelens bij Sinterklaas had en vaak 'waar zeuren we toch eigenlijk over' dacht als iemand er weer eens over begon. Tot 'ie die ene documentaire van Sunny Bergman zag en eens praatte met een zwart persoon dat wel eerlijk tegen 'm durfde te zeggen dat Zwarte Piet shit is. Sindsdien is de witte helper qua standpunt 180 graden gedraaid, gaat hij minstens één keer per week naar een debat in een muffe partyzaal en pocht hij op feesten en partijen met hoeveel allochtonen hij kent en alle woke literatuur van zwarte auteurs waar hij de samenvatting van heeft gelezen. De witte helper strijdt tegen een pikzwarte piet maar is vóór een roetpiet. Door racisten wordt hij vaak als landverrader en meeloper gezien en door de agressieve anti-Pieter wordt hij nog wel eens voor slappe zak uitgemaakt omdat hij het niet leuk vindt als 'ie wordt gewezen op z'n white innocence, white tears of white privilege. Maar hij bedoelt het zo goed!

6) De Piet-hater

De Piet-hater is er helemaal klaar mee. Met Sinterklaas, met Zwarte Piet, met Nederland, met Mark Rutte en alle andere gore racisten die dit land herbergt. Hij heeft het druk, druk, druk met het lezen van woke literatuur (in tegenstelling tot de witte helper leest hij wel het hele boek), tweeten, mensen wantrouwen, Facebook-events voor demonstraties modereren en het screenshotten van alle racisten die in z'n dm sliden om haar dood dood te wensen. Deze anti-pieter heeft al zijn of haar ergernissen aan racistisch Nederland gekanaliseerd en in Zwarte Piet gestopt. De Piet-hater streed ooit met veel passie voor een roetpiet maar neigt nu, door alle mensonterende, racistische stront die het pietendebat naar boven heeft gebracht, eerder naar het afschaffen van dat hele kaolokinderfeest...

7) Het gulzige, witte kind

Het witte kind kan het geen enkele fuck schelen hoe Zwarte Piet eruit ziet en het kind heeft hoogstwaarschijnlijk niet eens door dat de ene Piet pikzwart is en de andere roetvlekken heeft. Als je dit onvolgroeide mens gewoon goed blijft voeren met met pepernoten, chocola en andere suikerbommen, vinden ze alles goed. Deze kleine, roomblanke meid of gozer vindt Stroopwafelpiet, Pizzapiet en Roetveegpiet allemaal even chill. Daarnaast is het kind niet al te beroerd om de nodige veranderingen in z'n leven te accepteren, mits het --nogmaals-- op tijd snoep en felgekleurde, plastic cadeaus toegestopt krijgt. In tegenstelling tot z'n bekrompen strontouders dus. Sorpresa puta's, je kinderen caren niet!