Wat is er zo speciaal aan Friends dat we nog steeds doen alsof het de beste comedy ooit is?

Beeld: Hanna Whittle

Friends was lachen om twintig minuten met bord op schoot te kijken tijdens het eten als je geen zin had in iets zwaars, in 2004. Maar waarom zoveel jaar na dato doen alsof het 't bijzonderste is wat je ooit gezien hebt? Het was namelijk behoorlijk ongeloofwaardig, kijk maar:

Iedereen was zo'n overdreven, freaky typetje

Waarom wilden kijkers zo graag vrienden zijn met ze? De basic bitch, het lieve beertje, de geilaard, de roekeloosheid zelve, de chagrijn en het 'haha ik zeg fucking domme dingen maar iedereen vindt het cute'-personage. Monica, Ross, Joey, Rachel, Chandler en Phoebe (op volgorde) lijken op het oog allemaal schatjes die het beste met elkaar voor hebben, maar ik durf te wedden dat ze ultieme freaks zijn als je ze echt zou kennen. Ross zou bijvoorbeeld 's nachts in tranen voor je deur staan omdat hij niet weet hoe hij een pot mayonaise openkrijgt en dan veel te lang blijven hangen. Chandler zou eindelijk uitkomen voor zijn depressie en je constant voorzien van slechte knock-knock jokes die nog saaier zijn zonder lachband. Of Joey, een man in de dertig die 'hoe gaat het?' als openingszin gebruikt om pik in kut voor elkaar te boksen. Eigenlijk zou het verschrikkelijk zijn om vrienden te worden met deze mensen in het echte leven.

Ze deden echt helemaal niets

De vriendengroep van twintigers en dertigers deed vrij weinig met hun leven behalve dagenlang languit liggen op die gore bank in café Central Perk, terwijl ze zich opwonden over hele banale dingen als: een haarspoeling die niet perfect uitpakte, een nieuwe karatecursus, een dom voorvalletje bij de huisarts of een gesprek dat ze eerder in de aflevering op die bank hadden. Los van het feit dat je nooit moet gaan liggen op banken in kroegen, waar glasscherven en bierkots in de voering zitten, geeft het aan hoe weinig ze uit het leven wilden halen. Als ze niet in dat fictieve café zaten (waar mensen shirts van dragen), zaten ze wel thuis een afhaalmaaltijd met stokjes te eten. Wat een luie ongeïnspireerde mensen!

De vriendengroep was veel te wit, rijk en hetero

Hoe ze een loft in hartje Manhattan konden betalen is ons onduidelijk. Ze werkten allemaal een beetje? Een keer per week ofzo, als barista? Je zou bijna denken dat deze spierwitte vriendengroep op een koninklijke erfenis leefde. Want waarom hadden ze het nooit over geldzorgen of een huisbaas die ze dreigde eruit te zetten door wanbetalen? Misschien wel omdat de acteurs op den duur 1 miljoen dollars per aflevering kregen. En waarom was iedereen zo hetero en alleen maar datend met één lid uit de vriendengroep? Ross had makkelijk een keer iets kunnen proberen bij Phoebe. Of Chandler. Daar hadden zoveel juicy verhaallijnen in kunnen zitten, iedereen weet dat er in een goede vriendengroep volop geneukt wordt! En is het iemand opgevallen dat in de complete geschiedenis van Friends er maar één keer een scharrel van de groep niet roomblank was?

Er was nooit maar ook een single fuck aan de hand

In iedere serie hoor je tenminste een beetje uitgedaagd te worden. Bij Friends was dat 'gewoon, een beetje aanmodderen'. Ze maakten geen persoonlijke groei of iets anders levensveranderends mee. Er waren nul echte ruzies, nul vechtscheidingen, niemand is ooit verkracht, niemand had kanker, niemand ging ooit failliet, niemand had een burn-out, niemand had een studieschuld, een drugsprobleem, een abusive relatie, kutouders en ga zo maar door. Je kan daarom ook perfect ieder moment in- en uitschakelen. Je mist he-le-maal niks. Friends is niet voor niets 's werelds favoriete serie om bij in slaap te vallen (echt). Er gebeurt zo weinig dat je lichaam liever offline gaat dan dat je erachter komt hoe Monica's dag was. Op zich een heel wijs besluit van je lichaam.

Maar je zou er ook gewoon voor kunnen kiezen om het nooit meer te kijken, schat. Stop in ieder geval met die vooroorlogse Friends GIF-jes van 3 pixels!