Dit zijn de clichés van elke foodhall ooit

Beeld: Nathan Stuger

Je stad telt tegenwoordig pas echt mee als er één een enorm onnodige gehypte foodhall in staat. Perfect afgestemd op foodbloggende hipsters, staat deze eetervaring in een net opgeknapte buurt of zodat ook normalo's na een dagje Kalverstraat erop af durven komen.

Dit is elke foodhall ooit:

Het interieur lijkt totaal op een reclame van Urban Outfitters.

Je krijgt je pulled pork uit oude asbest-tonnen in een gebouw dat vroeger een oude bioscoop, opslagloods of chemische afvalstoffenverwerking was. Die onmiskenbare onafgemaakte industriële look met afgebrokkelde ongepleisterde bakstenen muren die bewust zo lelijk mogelijk zijn gemaakt. Het gebouw kan nooit in zo'n ranzige staat zijn achtergelaten voordat de karavaan aan foodstands hier in trok. Langs het plafond is een snoer van flikkerende geel groene gloeilampjes getrokken voor de onmiskenbare Aziatische streetmarket-vibe. In iedere hoek staan uitgedroogde hoge planten, sinaasappelkratjes en smerige fauteuils. Daarop zitten jonge stelletjes die Ace & Tate-brillen dragen, foto's van elkaar te schieten met een polaroid. De gespierde mannen die je eten klaar maken hebben baarden, zichtbare tattoos, een maagdelijk wit shirt vol neppe vetvlekken en hun haar in een strakke knot.

Je betaalt 10,95 voor een gepocheerd organic uitloop-ei gedoopt in quinoa-olie

Het aanbod bestaat eeuwig uit flammkuchen, taco's of burgers met wat Japanse of mediterraanse kruiden eroverheen gedonderd. Maar wel glutenvrij! Zodat die gewiekste hipster-ondernemers wel drie keer de kostprijs ervoor durven te vragen. Wat we dan nog betalen ook! Je bestelt een home made falafel-schotel en krijgt een plastic schaaltje met daarop een stukje kurkdroge broodkorst, doperwten en een klodder fabriekshummus. Het 'authenthieke' Vietnamese broodje van 8,95 heeft de grootte van een doosje rozijnen en is samengesteld voor een paar euro met wat gekochte ingrediënten bij de Turk om de hoek. De bestelde portie flame-grilled spareribs zijn precies groot genoeg om je tanden mee te stoken. De aankleding van de gerechten is Instagram-waardig. Bijvoorbeeld in een bloempot, op een afgezaagd stuk bedreigde Braziliaans boomstronk of in een vet doordrenkt zakje met stoere teksten van oude kranten en doorgelopen inkt. Laat die likes maar binnendruppelen!

Het is er nog drukker dan in een willekeurige intercity in de spits

Je hebt nog minder bewegingsruimte dan de kant-en-klaar-voor-de-slacht-kalfjes waar het vlees van je ambachtelijk gegrilde oer-burger vandaan komt. Je loopt tegen hindernissen aan in de vorm van ellenlange rijen wachtende toeristen en onhandig geplaatste uitklapborden. Het ontwijken hiervan voelt als het lopen van de 400 meter Olympisch hordelopen. Je deelt deze opgekropte hipsterkantine met 300 hijgerige andere mensen, vier stoelen en een handjevol metalen biertafels afkomstig uit een kantine van een aftandse autofabriek in het Ruhrgebied. Grote kans dat jij dus gezellig een prullenbak als sta-tafel deelt met Betty en Willem uit Purmerend die een avondje op smaaksensatie-safari gaan in de grote stad. Dat is toch bourgondisch genieten!