Waarom is dat volkse Eindhoven opeens zo'n rauwe urban creative-tech hub?

Beeld: Hanna Whittle en Nathan Stuger

What happened to my girl Eindhoven? Vroeger was ze nog zo lekker volks en deed ze je denken aan een charmante, piepende oude Philips-magnetron waar een worstenbrood in opgewarmd werd. Je ZIET Guus Meeuwis toch gewoon voor je in z'n PSV-shirt op de bar van een vol bruin café in Stratumseind te kedekedengen? Terwijl veertig Brabanders om hem heen Dommelsch schuimbekken? Toch? Nou niet meer! Inmiddels zijn er foodhallen in Eindhoven, is er crazy street art met namen als 'de blob' en zit de stad vol snobby tech-creatievelingen die zonnepanelen omvormen tot lantaarnpalen in de vorm van frappuccino's.

Leuk voor hen, maar waarom heeft Eindhoven dit lieve volkse imago eigenlijk opgegeven?

1) Omdat hipsters nou eenmaal klaarkomen op gore, leegstaande fabrieken

De ware young urban snob heeft een neusje voor afbrokkelend graniet in hoge open ruimtes. Het is dan ook geen wonder dat zij zich als een plaag zijn gaan nestelen in een verlaten stukje Eindhoven: het voormalige Philips-fabriekencomplex in Strijp-S. Ze troffen er bij binnenkomst een paar oude gloeilampen aan draden boven grote beukenhouten tafels waar vroeger op gezaagd werd. Ook lag er een kapotte Philips Jukebox op z'n kant en stond er een verroest wielrenfietsje tegen de muur. Met andere woorden: het hipsterinterieur was er al. Ze hoefden alleen nog een beetje te kloten met wat indoor-skatebanen, artisanaal gemberbier uit potten, heel veel basic led-lampjes en Eindhoven was ineens met trots een upcoming urban design area.

2) Omdat ze zagen dat Rotterdam helemaal lekker gaat

'Eindhoven is een echte arbeidersstad, zo eentje waar mensen niet lullen maar poetsen. Zo'n pure stad van het volk, dat helemaal niks moet hebben van die arrogante snobs uit Amsterdam!' Ho, wacht. Dat zeiden ze over Rotterdam ook, totdat die Markthal er kwam en er popup concept-stores en foodtrucks de stad kwamen binnenrollen. En kijk hoe ze nu over Rotterdam praten, het is een must-see-before-you-die! En er is in principe nog steeds niet heel veel anders te zien is dan 'grijzig straatbeeld met hoge flats'. Post-ellendige steden verkopen nou eenmaal. En Eindhoven, met haar ingestorte Philipsbuurt en verre van schattig historisch centrum, doet daar vrolijk aan mee. Hebben ze eindelijk iets, naast een Vapiano, om die duizend stonede Italianen met Amsterdam-mutsjes nog een dag te vermaken voordat ze terugvliegen van Eindhoven Airport. Who's next? Helmond?

3) Omdat die seksloze TU van z'n seksloze imago af wil

Eindhoven is een echte mannenstad. Niet alleen vanwege lomp boegbeeld Theo 'mijn vriend is necrofiel' Maassen, maar ook omdat er een Technische Universiteit is gevestigd. Dat houdt in: de stad heeft een pikkenoverschot. Er zijn simpelweg niet heel veel vrouwen die iets geven om gortdroge werktuigbouwkunde in 'brainport' Eindhoven. Het fijne is dat tech heel makkelijk te combineren is met creatieve shit. Zet bijvoorbeeld 'design' achter je taaie technische studie en je bent al meteen een stuk aantrekkelijker. Vrouwen denken dan dat je kunstenaar bent die sierlijk hun kutjes wil vol-kliederen. Eindhoven is ook nog verkozen tot slimste stad van Nederland. Poch daar lekker mee bij een meid die je uitnodigt voor de Dutch Design Week, misschien ontmaagt ze je wel. Of maak een geinige lichtshow in mandala-thema genaamd Glow, en voor je het weet stroomt je stad vol met kutjes uit het hele land!

4) Omdat Brabanders zelf ook graag te dure koffietentjes en een Apple Store hebben

Meiden uit Eindhoven willen ook graag bloggen over vintage winkeltjes, hippe ramen-restaurantjes en literaire popup events, zonder een intercity te hoeven nemen. Dat hoort nou eenmaal bij de stijl die de stad heeft aangenomen. Maar als puntje bij paaltje komt zijn Eindhovenaren gewoon normale Nederlanders en geen arrogante kosmopolieten in Deense designkleding. Veel van hen verkiezen - gelukkig - nog steeds een ruime Lady Sting boven een overpriced boetiekje uit de Negen Straatjes. En hetzelfde geldt voor een gigantisch worstenbrood boven een organic poké bowl met karamel-zeezout-dressing.