Dit is hoe overdreven wij allemaal reageren op het eerste lentezonnetje

Beeld: Hanna Whittle

Dit is hoe belachelijk we ons gedragen als het eerste zielige zonnetje doorbreekt:

1)

We gaan hoppa, in onze lompe, warme winterjas en met een trillende, onderkoelde hand een glas wit drinken op het terras met de meeste zonuren. Als je geluk hebt ligt er ook nog ergens een morsig fleecedekentje dat je over je benen kan draperen. Even niet aan de zwerver denken die zich vanochtend onder dit ding heeft afgetrokken! Zonnetje schijnt! Happy thoughts!

2)

We dragen vanaf het allereerste zonnestraaltje continu een aanstellerige zonnebril omdat het door je goedkope, getinte glazen lijkt alsof de hele stad in een vrolijke, oranje gloed is gehuld. Ondanks de grauwe lucht die ons land het gehele jaar teistert ben jij altijd beschermd tegen die anderhalve uv-straal! En als je een echte eikel bent hou je dat ding zelfs binnen stug op.

3)

We zullen vanaf de allereerste zonnestraal aan het einde van de winter heel overdreven de hele dag het raam op kantoor openzetten terwijl iedereen om je heen spontaan een klaplong krijgt van de poolwind. En het boeit niet dat je dikke wanten moet dragen achter je laptop, het is nu al bijna zomer en je weigert deze mooie dag te missen!

4)

We bestellen steevast, zodra februari voorbij is, alleen nog maar witbier, ijsthee en weeïge cocktails met verwijzingen naar de tropen in hun naam. Daarbij stelselmatig negerend hoe infantiel je klinkt als je een Blowjob On The Beach, Tequila Sunburns of Zanderig Zomers Kutje (Baileys + Sprite + potgrond) bestelt.

5)

We klagen elke zonnige dag over hoe verschrikkelijk zonde het is dat je die dag vastzit op je saaie rotkantoor. Je klaagt net zolang tegen je collegaatjes totdat iedereen om je heen oordopjes in heeft gedaan en met elkaar communiceert in een WhatsApp-groep waar jij niet in zit. Na je werk besluit je daarom om met wat vrienden die net zo overdreven op het klimaat reageren, om op het bevroren gras te gaan zitten in het park om toch nog even wat zon, verharde hondenstront en blaasontsteking mee te pakken.

6)

We nemen massaal vrije dagen op om ff lekker een dagje strand te doen in het deprimerende Zandvoort zodra februari op z'n eind loopt. Opgetogen stap je de Sprinter uit en snuif je de lucht van rotte mosselen, grijze Noordzee en dreigende hagel op. Eenmaal op het strand lekker de broekspijpen oprollen en die rotte tenen weer eens na 6 maanden te luchten en in het vrieswater te dompelen, heerlijk! Dat je daarna thuiskomt met blauwe lippen die perfect met de blauwaderkaas tussen je tenen matcht is bijzaak.

7)

We geven andere mensen graag een rotgevoel door voortdurend heel verbaasd en verbolgen te reageren als ze zeggen dat ze dit weekend of na hun werk 'niet echt iets' gaan doen. Hoezo niet?! Wie zijn deze zieke kluizenaars zonder liefde voor het leven!? Het wordt 8 graden met een enkele zonnestraal en forse rukwinden?! Waarom ben jij nog niet aan het recreëren in een ligweide?!

8)

We worden opeens spontaan hoogsensitief voor doodnormale zaken als 'sokken' en 'schoeisel' als we een keer voor onze wekker afgaat worden gewekt door een minimale zonnestraal, dus we halen in maart al de slippers en sandalen van zolder. Wat deert het jou nou dat vrienden, collega's en medestudenten geen boodschap aan jouw winterse kalknagels en harige enkels hebben? Jij hebt de zomer in je bol!

9)

We vervuilen iedereens Instagram-timeline met overdreven veel doodgewone, onbijzondere foto's van de lucht. Wagen die doodgewone wolken het vervolgens om tijdens de zonsondergang ook nog een beetje roze te kleuren? Hoppa, we gooien er lekker een uitgebreid liveverslag op de website van de Volkskrant tegenaan!

10)

We willen eigenlijk vooral gewoon lekker Manu Chao opzetten, sangria uit een pak drinken, de korte broek aan en barbecuen op het balkon. Terwijl de rest van Nederland de verwarming nog aan heeft en klagend over de Noord-Hollandse mistral in een onesie door het huis sjokt. Logisch toch?