Dit is elk tentamen ooit

Beeld: Hanna Whittle

Jongens, kom we gaan naar ons tentamen!

Fase 1: De dodenmars naar de tentamenlocatie

Je hebt anderhalf uur geslapen omdat je pas gisteravond bent begonnen met leren, en hebt wegens een plotselinge How I Met Your Mother-marathon (een serie die je niet eens leuk vindt) alsnog maar een kwart van de stof kunnen doornemen. Terwijl je de zompige croissant van de AH To Go in je slapeloze bleke kop steekt, waggel je richting het mortuarium slash tentamengebouw, je blik hardnekkig gericht op je aantekeningen, zodat jouw ongetwijfeld beter voorbereide studiegenoten je zelfvertrouwen nog heel even met rust zullen laten.

Fase 2: De vermoeiende voorafgaande stressgesprekjes met studiegenoten

Je luistert studiegenoten af die elkaar overhoren, en ze hebben het over termen die je helemaal nooit hebt zien langskomen in de samenvatting die je hebt gekocht op samenvattinkjuh.org. Je vraagt ze wat ze betekenen, maar beseft dat je hoogstens je 3.5 in een 3.6 kunt veranderen als je je hier nu nog druk om gaat maken. Je rolt je ogen naar de mensen die 1 minuut voor aanvang van het tentamen nog paniekerig door hun aantekeningen bladeren, waarop ALLES gearceerd is, omdat blijkbaar ALLES belangrijk was.

Fase 3: De zaal

Je gaat zitten en ziet hoe andere studenten uitgebreide voedselpakketten hebben meegenomen om de komende drie uur te doorstaan. Je rolt met je ogen over hun aanstellerij maar beseft ook dat jouw maag de komende drie uur gaat ronken als een verveelde drilboor. Ze maken alle Sultana's en broodzakjes alvast open zodat ze niet hoeven te kraken tijdens het tentamen, waardoor een hevige Sandwich Spread-lucht zich alvast door de zaal verspreidt. Zodra de laatste mensen in paniek de zaal binnen zijn gebuiteld omdat ze naar de verkeerde locatie waren afgereisd, en de tentamens allemaal zijn uitgedeeld, besef jij dat je geen pen bij je hebt.

Fase 4: Het tentamen doornemen

Je bladert in lichte paniek alvast het hele tentamen door om te kijken of je überhaupt wel iets weet. Het blijkt dat je van elke vraag alleen onderdeel a) weet, een inkomertje dat evenveel punten waard is als het invullen van je naam, terwijl onderdeel b) je 35 punten zou opleveren als je zou begrijpen wat de fuck er allemaal staat.

Fase 5: De deceptie van multiple choice

Je begint vol goede moed aan de multiple choice-vragen. Want die zijn altijd makkelijk, hou je jezelf voor. Maar bij nader inzien lijken bij elke vraag alle vier de antwoorden gewoon helemaal juist te zijn? KLOTESTRIKVRAGEN! "Heb al 13 keer A ingevuld, misschien ff een paar keer C doen?" Of toch maar aan de open vragen beginnen, daar kun je tenminste nog een halve punt verdienen door jezelf een kramp in je fikken te schrijven.

Fase 6: Het voelt plotseling als een wedstrijd

Op een gegeven moment hoor je opeens het angstaanjagende geluid van de hele tentamenzaal die het blaadje omslaat, omdat blijkbaar iedereen pagina 1 al helemaal afheeft. Jij niet. Je loert een beetje om je heen en ziet aan je rechterkant hoe iemand wat gevoel in zijn uitgeputte schrijfhand probeert te wapperen, en aan je linkerkant hoe iemand er een tweede pen bij pakt omdat de eerste leeg is geschreven. Je voelt je lui en waardeloos, maar probeert de Donkere Gedachten Over Je Volstrekte Talentloosheid nog even van je af te slaan.

Fase 7: Uit je nek lullen

Je moet uiteindelijk toch echt geloven aan de vragen waar je echt geen zak van snapt en staart je erop dood. Je lijkt ook je hele geheugen te zijn verloren en weet niet eens meer wat het verschil is tussen effectief en efficiënt. Je gebruikt in je antwoorden extra veel beeldende vocabulaire en bijvoeglijke naamwoorden, en noemt bijvoorbeeld 'kleine groei' een 'niet zeer significant waarneembare toename'. Je lult wat in de rondte, of verdraait het onderwerp naar iets wat je wél geleerd hebt, in de tevergeefse hoop op sympathie van je leraar. Maar hij heeft geen idee wie de fuck jij überhaupt bent, naast een vijfcijferig nummer, want er was geen aanwezigheidsplicht dit semester.

Fase 8: Het afdwalen van je gedachten

Als je echt niks meer weet maar de enorme veilingklok aan de muur door blijft tikken, beginnen je gedachten af te dwalen. "Wat een rottentamen, deze studie is toch ook eigenlijk helemaal niks voor mij. Op zich heb ik wel een fijne bijbaan als juicer bij Juice van Loes, misschien kan ik voor fulltime gaan als ik dat bindende studie-advies krijg? Maar een OV-jaarkaart is wel chill op zich. Vorige week nog met dat ding op zuipweekend geweest in Groningen. Hoe heette dat mooie meisje ook alweer, oja Beverly. Zou zij op de middelbare school vaak Beverly Hills zijn genoemd vanwege haar grote borsten? Ik hou echt van borsten."

Fase 9: Holy fuck, mensen zijn nu al klaar?!

De eerste mensen staan opeens op en lopen hun vrijheid tegemoet, terwijl jij nog maar net over de helft bent. Wisten zij alles en hebben ze dat in recordtijd opgeschreven? Of wisten ze precies niks en hebben ze de verplichte minimumtijd uitgezeten en alleen een paar betraande lege vellen ingeleverd? Je wilt eigenlijk ook klaar zijn, om met ze na te praten en de bevestiging te krijgen dat dit tentamen inderdaad niet te doen was. Je besluit je toekomst op het spel te zetten omdat je snakt naar een welverdiend ochtendbiertje, en raffelt de vragen waar je al een uur levenloos naar staart snel af.

Fase 10: Napraten (met leugenaars)

Na afloop blijkt er altijd een vraag te zijn die iedereen heel makkelijk vond en waarbij iedereen het eens is over het antwoord. Jij hebt iets totaal anders ingevuld, maar doet alsof je dat antwoord ook had, terwijl je sterft vanbinnen. Ten slotte is er ook altijd iemand die net als jij zegt dat zij het tentamen helemaal heeft verknald. Op weg naar de bushalte krijst ze in je oor: 'IK HEB ECHT EEN 1, WIST NIKS, NIKS INGEVULD, WIE BEN IK, WAT DOE IK HIER.' Achteraf blijkt ze een 6 te hebben, terwijl jij daadwerkelijk een 3 hebt. Nooit zul je iemand nog écht vertrouwen.