Een busvakantie is hels. Wat doen we onszelf toch aan?

Beeld: Hanna Whittle

Zit je dan, met je vakantiewensen en kinderbudget, zonder rijbewijs. Hoe ga je in Berlijn of Barcelona komen met maar twee cent te makken? Pak gewoon een Eurolines of Flixbus en neem de luizen die je er oploopt op de koop toe!

Dit zijn de fasen van totale hel waar je tegenaan loopt tijdens een busvakantie:

1. Bustijden zijn erop gemaakt om jouw slaapritme aan diggelen te slaan

Kijk je ouders maar lief aan, want om 04.33 vertrekt jouw bus van een verlaten parkeerplaats dat nét twintig kilometer buiten Eindhoven ligt en waar je dus onmogelijk zelf kan komen. Vanaf dit moment is jouw slaapritme compleet naar de klote. In de bus slapen gaat je namelijk niet lukken, met al die doorgehaalde tieners die het oeuvre van Scooter zingen.

2. Lekker slapen is dus een onmogelijke missie

Even los van Scooter: Waar de fuck leg je je hoofd neer? Tegen het raam? Op je knieën? Op die uitklapplank voor je stoel? Als je al in slaap valt met je thermovest aan omdat het in Nederland nog twaalf graden was, word je badend in het zweet wakker in 34 graden Frankrijk. Met een nekhernia.

3. Comfort is überhaupt een gevoel dat je compleet moet loslaten

Waar die bus voor gemaakt is weet niemand, maar niet voor mensen in elk geval, want hier kan toch niemand z'n benen in kwijt? Waar laat je die lange krengen? Je probeert je gewrichtspijnen te verzachten door wat onboard entertainment, maar die VHS van Dude, Where's My Car? heeft ook z'n beste tijd gehad. En wat is die walm die zich langzaam over de bus verspreid? Heeft iemand dat kleine wc'tje gebruikt voor iets anders dan plassen? Of was iemand gewoon zittend aan het plassen en werd hij plotseling verrast door een flinke hobbel op een Belgische snelweg?

4. Nog erger dan in vliegtuigen, zullen medepassagiers je reis proberen te vergallen

De buschauffeur geeft geen fucks en er loopt geen stewardess rond die het dronken, terror-voetbalteam terugduwt op de achterbank wanneer ze zijn losgebroken. De oude vrouw die af en toe wat inhoud in een plastic beker hoest zat eerst voor je, maar heeft haar stoel inmiddels zo ver naar achter geklapt dat ze op je schoot ligt te maffen. Ze is de enige die comfortabel kan slapen in de bus, met haar mond én ogen open. En jij hangt daarboven.

5. Je stopt 1 keer, te kort en op een plek waar je niet wil zijn

Ook al ben je 23 uur geleden in Eindhoven gestart; de buschauffeur vindt het pas tijd om te stoppen bij de grens van Zuid-Frankrijk. Door de krakende microfoon bromt hij dat als niet iedereen binnen twee minuten weer terug is, hij in zijn eentje doorrijdt naar Salou. Dat wordt strompelen naar die blokhut om óf snel zompige friet naar binnen te duwen óf te schijten boven een diep gat in de hoop dat je goed mikt.

6. De muziek van de buschauffeur is niet jouw vriend

Begin je Beats by Dre maar in te pakken want je hoeft niet van je buschauffeur te verwachten dat hij een feestelijk Spotify-playlistje heeft gemaakt met daarin je favoriete hits. Buschauffeurs houden namelijk allemaal van hele normale muziek, zijn altijd in het bezit van slechts één cassettebandje met wat hits van UB40 en Dire Straits erop en zitten niet op jouw klaagzang te wachten.

7. Dit alles duurt 30 uur, exclusief vertraging

Je reis zou slechts een vlotte, behapbare 7 uur duren, maar natuurlijk heb je vertraging en natuurlijk moet deze bus nog wat mensen in Antwerpen, Düsseldorf en Tbilisi ophalen. Neem een leuk puzzelboekje mee en bereid je erop voor dat je heel erg lang op plekken gaat stilstaan waar je niet hoeft te zijn. En haal het absoluut niet in je hoofd om aan de chauffeur te vragen of je even buiten mag roken.

8. Je wordt altijd opgehaald en afgezet in het afvoerputje van de stad waar je moet zijn

Busstations van budgetmaatschappijen liggen letterlijk NOOIT centraal. Bereid je maar vast voor op gewelddadig beroofd worden door een roedel straatkinderen wanneer je met je roze trolley door een industriële buitenwijk op 70 minuten van La Rambla flaneert.

9. Je maakt hoogstwaarschijnlijk de fout om te socializen met medepassagiers

We get it, zo'n volle meurbus met gelijkgestemden voelt na een kilometer of 1000 gewoon héél gezellig. Grote kans dat je een vriendelijk praatje maakt met de twee Amersfoortse jongens die voor je zitten. En er bestaat een nog grotere kans dat je hun sterke verhalen, mondgeur en 2017 remake van 'Hey buschauffeur, we gaan je busje slopen' na een minuut of 20 alweer helemaal zat bent. Jammer man, want deze jongens gaan minstens tot aan Sunny Beach omgekeerd zitten te praten tegen jou en je reispartner, zelfs als je je slaapmasker en koptelefoon op hebt gezet - bij wijze van subtiele hint.