Hé dat beurtbalkje is dus bedoeld om achter je boodschappen te leggen

Je kan het mensen bijna niet kwalijk nemen dat ze geen idee hebben waar je het over hebt als je praat over beurtbalkjes. Het ding werd tot voor kort ook wel klantenstopper, kassabanddivider of voklabalkje genoemd (vokla verwijst blijkbaar naar 'volgende klant'—de mensen die deze shit verzinnen moeten duidelijk even aan de beademing). Als zoveel supermarktbezoekers niet eens weten hoe het ding heet, mogen we dan wel klagen als ze ‘m verkeerd gebruiken? (Ik kan nu alvast verklappen dat het antwoord ‘ja’ is.)

Onder het mom van ‘eerst tot tien tellen, adem in en uit’ lijkt dit mij het juiste moment om uit te leggen hoe het beurtbalkje werkt. Het beurtbalkje scheidt jouw pakken magere yoghurt van mijn zakken Nibbits op de boodschappenband. Het ding zorgt ervoor dat mijn lievelingscaissière Naima niet hoeft te vragen of die pakken magere yoghurt nou van mij of van jou zijn. Het scheelt dus tijdverspilling, verwarring en menselijk contact. Drie dingen waar we allemaal wel zonder kunnen.

Het ding correct gebruiken doe je zo: je legt je eigen boodschappen op de band en vervolgens leg je het beurtbalkje erachter. Klaar. Het probleem is echter dat veel mensen dit niet doen. Dit kan komen omdat er vertraging is ontstaan en er meer mensen dan beurtbalkjes aanwezig zijn bij de kassa. Wat je dan doet? Je wacht tot er weer een beurtbalkje jouw richting op wordt gestoot en legt ‘m alsnog achter je boodschappen. Een tekort aan beurtbalkjes is overmacht. Daar hebben mensen begrip voor.

Er is ook een incorrecte manier om het beurtbalkje te gebruiken. Mensen leggen iets op de kassaband en doen vervolgens niks. Ze ‘vergeten’ het beurtbalkje. Wat medeklanten met een kort lontje vervolgens doen is zuchtend het balkje pakken en die vervolgens zelf neerleggen. Maar kom op, passieve agressiviteit is veel leuker en Nederlandser. Dus weiger zelf ook gewoon dat balkje neer te leggen. Dump gewoon al je boodschappen zo dicht mogelijk op de boodschappen van de persoon voor je. Blijf naar de rug voor je staren tot hij of zij een koude rilling van je boze oog krijgt en inziet dat er een grove fout is gemaakt. Of tot Naima vraagt van wie die zakken Nibbits zijn.