Weet je dit nog? De gestoorde dingen die jij deed als je beltegoed vroeger op was!

Wat is het alweer lang geleden dat we allemaal met Pocketline Swings en Sony Ericssons aan onze broekriem rondliepen, hè? We waren tieners en we smsten en belden wat af in het begin van de 2000's. Wat een heerlijke tijd en wat waren we toch veel bezig met technologie! Hoe bleef je anders in contact met die veertiger van Ilse Chat als MSN haperde? En hoe vroeg je anders CrazyTown - Butterfly aan op The Box terwijl je na schooltijd uitgeput op de faux-lederen bank van je ouders lag?

Hoe simpel het leven toen ook was, het was niet alleen een periode van fun en onbezorgdheid. Het was ook een periode van dure smstarieven, kostbare belminuten en beltegoed. Was je beltegoed op, dan was je de lul. Gelukkig waren we allemaal inventief. Weet je nog wat we allemaal deden voor beltegoed?

1) Op TMFchat de oude, harde onderbroeken van je moeder verkopen die je even daarvoor uit de wasmand had gevist. De discrete pakketjes verstuurde je natuurlijk wel onder rembours. Wat werden we eigenlijk al snel volwassen, hè?

2) Buurman Ron helemaal droog pijpen voor een verfrommeld tientje terwijl je je ouders had beloofd dat je je twee honden Bongo en Toeter uit zou laten. Vaak had je wel spijt achteraf. Je huisdier staat toch vaak op nummer 1, op zo'n leeftijd.

3) De zuurverzamelde VVV-bonnen van je ouders stelen, een webcam kopen, een simpele betaalwebsite laten bouwen door de leraar informatica waar je altijd mee flirt en de webcam installeren in de slaapkamer van je beste vriendin Manja (14). Je kwam op dit idee nadat ze tijdens doen, durven of de waarheid heeft opgebiecht dat ze zich elke avond in slaap rijdt op haar grote knuffelbeer. Wat was het leven toen toch simpel hè?

4) Je dementerende opa onder dwang een bankgirocheque voor je laten uitschrijven op z'n laatste verjaardag. Dit deed je met behulp het roestige steakmes dat je ergens tijdens het grofvuil vond. Wat vliegen de jaren toch voorbij zeg!

5) Badfoto's van je kleine broertje verkopen aan Rien, de zwerver die altijd bij de Kwikfit in je geboortedorp rondhing. Voor iemand die waarschijnlijk al jaren geen postadres meer heeft, kon hij nog best wat knaken missen af en toe. Soms vraag je je wel eens af hoe het nu met Rien is.