Waarom zit iedereen toch de hele tijd op Bali?

Beeld: Hanna Whittle

Als er iets verschrikkelijk jaloersmakend is, is het wel het feit dat IEDEREEN op je Instagramtimeline voortdurend aan het chillaxen is op Bali. Van je oude buurmeisje Lonneke en haar simpele vriend Rogier, tot je favoriete beautyvlogger of gerenommeerd entrepeneur Nikkie Plessen: dit ooit magische, Indonesische droomeiland is tegenwoordig even bereikbaar als een weekendje uitwaaien op Texel.

Hartstikke leuk allemaal en wij zouden ook veel liever daarheen gaan dan hier in 50 Shades of Grijs Kutland zitten, maar toch wringt er iets...

1) Hoe bijzonder is het nog als echt iedereen er vakantie viert?

Was het tien jaar terug nog vet om tijdens het verorberen van een bittergarnituur op een kringverjaardag tegen je vrienden op te scheppen over je tripje naar Canggu, Seminyak, Ubud of Kuta, tegenwoordig kan je niet eens je zin afmaken of je krijgt al meteen veertig ongevraagde tips voor cleansing yogaretreats, healthy hotspots en romantische designhotels. Of betweterige opmerkingen als: 'sorry, maar in Kuta wil je echt niet gezien worden als je niet van plan bent om zwerfkinderen te neuken of een overdosis ambieert.' Mag je dat niet eens meer zelf weten? En is het überhaupt nog wel cool om naar Bali te gaan als zelfs Lonneke en Rogier het doen?

2) Waarom zie je mensen die daar zijn altijd alleen maar acaibowls en boekweitpannekoekjes eten?

Je zou denken dat je je helemaal volpropt met rendangs, babi gulings, sateh lembats en ikan bakars zodra je met je budgetkist op Denpasar landt, maar nee. Alle Bali-afficionados gaan meteen, als we hun generieke voedselfoto's op Instagram moeten geloven, aan de wheatgrass shots. Want waarom zou je iets van een bijzondere cultuur proberen als ze er dezelfde soort granola hebben als dat leuke biologische huiskamerrestaurantje in De Pijp?

3) We zien maar bar weinig van Bali op al die foto's en video's

Elk reisverslag van Bali bestaat echt altijd uit de volgende onderdelen:

  • De aankomst bij een luxe, volledig zen ingerichte huurvilla met een infinitypool en veel bananenbomen, Lonneke geeft ons een roomtour en zegt een paar keer 'dit is echt niet normaal' terwijl ze wijst naar doodgewone zaken als 'een schuifdeur', 'wapperende witte gordijnen' of 'designfauteuil'.
  • Een roekeloos ritje op een vertiefde huurscooter dat bijna misgaat omdat Rogier en Lonneke vergeten dat je daar aan de andere kant van de weg moet rijden en omdat Lonneke met haar selfiestick aan het kloten was.
  • Complete verbazing wanneer Rogier voor het eerst kokoswater uit een kokosnoot drinkt en géén diarree krijgt.
  • Een heerlijke sunset bij een beachclub gerund door bedreadlockte Australiërs die zelfs teenslippers naar een crematie zouden dragen.

4) Waar zijn de Balinezen eigenlijk gebleven?

Heel soms zie je op een Instagramfoto van Lonneke nog een bruine hand in beeld, maar alleen op één van haar spaday-selfies tijdens een sensuele stelletjes-massage. En ook voor alle andere mensen die naar Bali gaan geldt: het lijkt wel alsof ze alleen op plekken komen waar geen Balinezen te zien zijn.

Lonneke en Rogier hebben tijdens hun vakantie met geen enkele local gepraat maar voeren eenmaal thuis toch het hoogste woord. Ze vinden het namelijk machtig mooi dat die vriendelijke mensen op Bali 'gewoon lekker boeddhamismisch' zijn in plaats van de rest van Indonesië 'dat wordt verpest door die moslims' maar waar ze natuurlijk nog nooit zijn geweest... Na thuiskomst koopt Lonneke een wierookhoudertje in de vorm van een buddha bij de Big Bazar en claimt ze onder een Facebook-post van AD.nl dat religie de grootste tumor van onze samenleving is. Terima Kasih, lieverd!