Dit is de aftroever, die vriend die jouw verhaal altijd moet overtreffen

Je kent 'm wel. Die ene vriend, zus, collega of vage kennis die elke keer dat jij iets deelt, meemaakt of bereikt, de behoefte voelt om je verhaal te overtreffen. De aftroever is namelijk nooit oprecht blij voor jou en leeft nooit oprecht mee met je, maar ziet jouw geluk of pijn altijd als een kans om een leuke(re) anekdote over zichzelf te vertellen.

Zo bijvoorbeeld:

1) Je verliest iets

Je gaat met je ouders en je nieuwe vriend een weekendje weg. Ze hebben een gezellige bungalow geboekt aan de Vlaamse kust en iedereen heeft er zin in. Jij rijdt. Ergens ter hoogte van de afslag Brugge wordt jullie Toyota Yaris met een waanzinnige vaart geschept door een vrachtwagen. Je vader, je moeder en je vriend zijn allemaal op slag dood. Jij bent de enige overlevende. Het gemis is enorm. Als je een maand later bont en blauw op kantoor verschijnt en je een collega het hele verhaal vertelt, geeft ze je een schouderklopje. "Komt goed joh. Wist je trouwens dat ik ook een keer in het ziekenhuis heb gelegen? Blindedarmontsteking. Wens je niemand toe. Ga je mee lunchen?"

2) Je hebt iets bereikt

Na drie studies, 3 onbetaalde stages, een blauwe maandag in de online seksindustrie en 8 maanden een uitkering te hebben getrokken heb je eindelijk een baan gevonden. Je kan aan de slag als tuinman bij de gemeente. Beetje schoffelen in het zonnetje in een feloranje giletje. Geen droombaan, maar alles is beter dan niks. Als je een oud klasgenootje van je studie Vrijetijdskunde tegenkomt bij de Jumbo vertel je enthousiast je goede nieuws. Haar reactie? "Oh wat leuk voor je, ik heb sinds kort ook een tuinman! Ik ben laatst met mijn echtgenoot van 75 verhuisd naar een monumentaal pand met 300 hectare grond, dus geef maar een gil als je nog wil bijbeunen!"

3) Je maakt iets wonderbaarlijks mee

Deze zomer was je in Luxemburg. Dertig dagen lang heb je in de openlucht gekampeerd, gestoord mooie heuvels beklommen, een paard geaaid en als kers op de taart vrijwilligerswerk gedaan op een authentiek Luxemburgse kinderboerderij. Iets wat enorm weinig mensen kunnen zeggen! Dit was echt een reis die je nooit zal vergeten en je vertelt iedereen die het maar wil horen over deze betoverende ervaring. Je vader komt binnenlopen en hoort hoe je je verhaal doet tegenover je moeder en zusjes. "Leuk hoor schat. Heb ik trouwens al eens verteld over die keer dat ik Dr. Martin Luther King hoorde spreken in een intiem buurthuis in Georgia? Dat was twee dagen voor zijn dood. Ik was toen even oud als jij nu bent. Maar Luxemburg is ook leuk natuurlijk."

4) Je hebt pech

Ugh, zo vermoeiend. Je bent net hartstikke verkracht toen je een rondje door het park ging hardlopen. Met een bebloed kruis, gescheurde kleding en een gigantische berg met trust issues bel je aan bij je zus. "Ik.. Ik ben zojuist verkracht", stamel je. Het eerste wat je zus zegt is "Wat erg zeg! Dat doet me denken aan die keer dat ik in een discotheek op Terschelling was en er echt de hele tijd een jongen aan m'n kont zat tijdens het dansen. Ik kon 'm gewoon ├ęcht niet kwijtraken!"

Deze mensen geven niks om jou.