Zo herken je de blanke vrouw die een keer in Afrika is geweest

Er komt een punt in het leven van elk blank meisje waarop ze besluit: ga ik backpacken door Australië of ga ik een weeshuis bouwen in Afrika? Als ze voor dat laatste kiest kun je ervan uitgaan dat je bij terugkomst een herboren vrouw ontmoet. Een vrouw met ingevlochten haar. Die een workshop Afrikaanse dans doet. En die minstens één selfie met een groep Afrikaanse kinderen op d'r Tinder-profiel heeft staan. Een vrouw die je in het volgende seizoen van Grenzeloos Verliefd tegen gaat komen.

Maak kennis met de blanke vrouw die in Afrika is geweest. Zo herken je d'r:

Haar uiterlijk

De blanke vrouw die terugkeert vanuit Afrika herken je op Schiphol aan het hoogblonde, ingevlochten haar. Noem het schaamteloze cultural appropriation of slechte smaak. Of zeg haar gewoon eerlijk: 'sorry Mariska, maar niemand wil je droge, witte hoofdhuid zien'. Mocht je nou eens op je gemak door het overdekte winkelcentrum in Gorinchem lopen en Mariska met een batik rugzak, harembroek en rieten slippers de Blokker in zien gaan, benader haar dan niet. Ze heeft net een waterput helpen bouwen in Senegal en heeft even geen tijd voor de verzameling futiliteiten die jij je leven noemt.

Haar hobby's

Is de blanke vrouw die in Afrika is geweest toevallig één van je vriendinnen? Vergeet jullie wekelijkse cocktailavondje dan maar gewoon. Sanne heeft tegenwoordig andere hobby's nu ze iets van de wereld heeft gezien. Wil je toch in haar leven blijven? Ga dan eens langs het plaatselijke buurthuis en schuif aan tijdens één van haar djembé-lessen. Vergeet je schoenen niet uit te doen, respectloze duivel.

Haar liefdesleven

Is je naam Remco en heb je je vriendin een maand of drie geleden uitgezwaaid omdat ze stage ging lopen bij een ziekenhuis in Ghana? Dan is het bijna onvermijdelijk dat je vriendin een blanke vrouw is die in Afrika is geweest. En wat nog onvermijdelijker is: je bent vervangen. Je bent vervangen door al die schattige, kleine Afrikaantjes met wie ze elke dag weer een selfie maakte (en die ze allemaal wil adopteren). Je bent vervangen door de sterke, Afrikaanse prins Mbutu voor wie ze langzaamaan steeds meer ging voelen. Reken er maar op dat je ex volgend jaar de trotse eigenaar van een moccababy is.

Haar kijk op Nederland(ers)

Bij terugkomst in Nederland zal ze altijd klagen over Nederland. Alles doen we hier verkeerd. Onze manieren zijn slecht, ons klimaat is erbarmelijk, we zijn niet dankbaar voor de luxe waarin we leven ('terwijl die Afrikanen blij zijn met zo weinig, die hebben he-le-maal niks!') Op Schiphol herken je ze al aan hun geforceerde laissez faire houding. De Afrika-ganger is te herkennen aan haar overdreven chillaxedheid.

Eenmaal veilig terug thuis in Castricum begint het helperssyndroom weer te kriebelen. Er wordt plichtmatig gemaild met de achterblijvers in Afrika, er wordt geld overgemaakt voor nog te bouwen weeshuizen en elke borrel wordt aangegrepen om te oreren over hoe goed we het hier hebben en hoe slecht ze het daar hebben. Daarnaast zal er vanaf nu voor altijd met een zekere minachting worden geluisterd naar mensen die op vakantie zijn geweest naar plekken die niet Afrika zijn. De blanke vrouw die in Afrika is geweest plaatst zichzelf boven andere reizigers met uitspraken als 'oh ik slik geen malariapillen meer hoor, zit allemaal rotzooi in en ik word toch nooit geprikt! Net als de locals trouwens, je dacht toch niet dat die geld hebben voor die dure pillen?'

Haar kijk op Afrika

Ondanks haar nieuw verworven kennis over het continent Afrika zal ze gedurende alle bovenstaande momenten altijd over Afrika praten alsof het één land is. En over Afrikanen alsof het één volk is. En over 'het echte Afrikaanse gevoel' alsof het zo te duiden valt. Maar waag het niet om daar iets van te zeggen, zij heeft namelijk het échte Afrika gezien (toen ze een zak oude schoenen en wat gebruikte potloodjes uit het raam gooide terwijl ze langs een schooltje in Nairobi scheurde in een jeep van Corendon).

Haar humeur

De blanke vrouw die in Afrika is geweest is zo verschrikkelijk dankbaar voor alles nu ze heeft gezien hoe gelukkig al die arme Afrikanen zijn zonder dat ze een rooie cent op zak hebben en terwijl ze onder een golfplaten dak wonen op een dorre zandvlakte. Hoe doen ze het toch!? En maar blijven lachen! Ga er maar van uit dat je goede kennisje Mirthe na thuiskomst van elk random moment een Instagram-foto zal maken om deze vervolgens te plaatsen met #blessed #goodlife #cherish eronder. Ze zal haar mond niet kunnen houden over Afrika en je voortdurend vervelen met saaie anekdotes over die keer dat een Afrikaanse peuter moest huilen omdat het nog nooit een blanke huid had gezien en dat Mirthe daardoor eindelijk beseft wat racisme nou echt inhoudt.